V Home*IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenKalenderFAQZoeken

Deel | 
 

 A cure for all that ails ya

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: A cure for all that ails ya   do mei 10, 2012 7:16 pm


Kaiden hief zijn hand waarna hij die omlaag stak en de romp van een man doorboordde met de punt van zijn scalpel. Hij sneed de nog levende man open terwijl die gesmoord krijste. Vijf armen die vanuit de grond waren verschenen hadden hem vast genageld . Kaiden had de man weliswaar licht verdoofd om hem in leven te houden, maar een lichte verdoving was niet volledig van toepassing op zo’n groot gebied. Daarbij kon hij de verdoving wanneer hij wou ongedaan maken om de man te laten lijden. Hij trok op de plek waar hij had gesneden aan weerskanten. Kaiden kon de inwendige organen goed zien en grijnsde eventjes. Met gevoel ging hij met beide handen in het gat en voorzichtig ging hij te werk, het was precies werk anders zou de man te vroeg sterven. Kaiden ging behendig te werk en na enkele minuten was hij klaar. Hij had de meeste interne organen zover als mogelijk op zij geschoven of van plaats veranderd. Kaiden grijnsde naar de man en begon met zijn grande finale. Hij hechtte de wond en de armen lieten de man los. Kaiden maakte zijn hand zo vlak mogelijk en in zijn andere hand hield hij de scalpel nog. Hij ragde de scalpel in de man zijn borstkas en toen de diepe snee afgelopen was liet Kaiden in een oogwenk de scalpel hechten aan dat vlees wat hij direct als het ware open trok. Een smalle opening naar zijn ribben kast ontstond en daardoor heen boorde Kaiden zijn andere hand, hij pakte zijn doel en trok het eruit. Toen viel de man op de grond. De actie duurde 2 seconden…. Het hart merkte na 4.7 seconden dat het niet langer in het borstkas zat en stopte met werken. ~Ooh, i love the way you lie, on the ground, while i stand with your heart in my hand c: ~
Kaiden keek naar de delicatesse in zijn linkerhand en name r een hap uit alsof het een appel was. Rustig zat hij erop te kauwen tot de volgende hap kwam. Toen hij klaar was liep hij doodleuk weg, de man.. verrotte direct nadat Kaiden nog 1 laatste maar naar hem had geknikt. Wat was dit toch leuk en smakelijk. Kaiden keek weer voor zich.. alleen dit keer recht in de ogen van….

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 3:40 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Sommige dingen kan je niet verklaren, andere wil je wegstoppen. Ver weg en nooit meer ophalen. Maar ze branden in je hart. Ze branden en maken je langzaam aan stuk vanbinnen. Een verlies.. Alleen zijn, maar weetje. Ik heb mijn vrienden waar ik op kan rekenen. Ik kom er wel doorheen..
Zachtjes zuchtte Serah terwijl ze met een bloemetje speelde terwijl ze op de grond zat. Snow.. Lightning, waarom gingen ze niet goed samen? Dat was nu wel het gene waar ze zich het meest zorgen over maakte. Al was Snow vaker niet in de buurt en wou Lightning haar altijd beschermen. Was dit een van die zeldzame momenten dat ze geheel alleen was. Ze had geen wapens bij zich. Op een klein mes na dan wat ze van haar Zus had gekregen om zichzelf te beschermen. Zelfs dat droeg ze enkel met zich mee omdat het van Light was. Ze hielt niet van vechten al kon ze het wel. Bovendien liet Light haar zo min mogelijk vechten. Waarom kon ze niet helemaal begrijpen. Maar Lightning was altijd al beschermend geweest dus dat was het waarschijnlijk.
De stilte om haar heen was rustgevend maar een geluid een vreemd geluid, deed haar opkijken. Ze zag een gestalte in de verte en toen ze opstond om het beter te zien schrok ze licht. Zag ze dat nou goed.. Was dat nou echt? Ze zag hoe een lichaam rottend neerviel en schrok zachtjes. Hij draaide zich om en staarde recht in haar ogen. Haar blauwe ogen werden langzaam groter terwijl ze een stap naar achter zette en haar handen licht beschermend voor haar borst hielt. "Ik.. Sorry." Stamelde ze niet wetend wat te zeggen in die situatie. Wie was hij.. of liever gezegd, wat was hij..

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 3:53 am

Haar blauwe ogen werden langzaam groter terwijl ze een stap naar achter zette en haar handen licht beschermend voor haar borst hielt. "Ik.. Sorry." Stamelde ze niet wetend wat te zeggen in die situatie. Wie was hij.. of liever gezegd, wat was hij..
Kaiden keek eht meisje aan en snoof.. hij rook die geur. Hij herkende het, hij grijnsde eventjes vreemd en veranderde weer in zijn normale meningloze gezicht, hij liep op haar af met het hart nog in zijn hand. Hij nam er een hap uit en gooide het toen op de grond, hij zag iets wat beter zou smaken. Hij ging zijn jas in met zijn hand en pakte een scalpel. Het lichaam achter hem stond op, twee andere lijken kropen uit de grond naast hem en ze liepen alle 3 sneller dan Kaiden, in de vorm van een ruit stonden ze. Kaiden liep op Serah af, "Je... bent verwand aan haar... ik ken de geur." zei Kaiden terwijl bloed van zijn kin druppelde op zijn borstkas. De verschillende kleuren huis waren goed zichtbaar door het druppeltje bloed dat precies op de rand van 2 kleuren stond. Kaiden grijnsde lichtjes en keek haar aan, "geen sorry... goed dat jij hier bent... ik zocht je al." zei Kaiden met een scheef lachje. De drie lijken kwamen dichterbij en zouden ontsnapping voorkomen.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 4:00 am

Mimi~ schreef:
Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Hij grijnsde eventjes vreemd en hij liep op haar af met het hart nog in zijn hand. Hij nam er een hap uit en gooide het toen op de grond. Het lichaam achter hem stond op, twee andere lijken kropen uit de grond naast hem en ze liepen alle 3 sneller dan hem, in de vorm van een ruit stonden ze. hij liep op Serah af, "Je... bent verwand aan haar... ik ken de geur." zei de man terwijl bloed van zijn kin druppelde op zijn borstkas. De verschillende kleuren huis waren goed zichtbaar door het druppeltje bloed dat precies op de rand van 2 kleuren stond. Hij grijnsde lichtjes en keek haar aan, "geen sorry... goed dat jij hier bent... ik zocht je al." zei Kaiden met een scheef lachje. De drie lijken kwamen dichterbij en Serah keek om zich heen hopend op een manier hier uit te ontsnappen. "Snow.." Klonk haar stem zacht bijna smekend terwijl haar blauwe ogen hem hopeloos aankeken. "Ik.. Waarom ik?" Klonk haar stem zacht terwijl ze hem recht aankeek. Zij.. Had hij Lightning ontmoet!! Ze schrok en hapte even naar adem terwijl ze hem recht aankeek. Ze deed nog een stap achteruit maar dat bracht haar alleen maar meer bij dat rottende lijk dat achter haar stond. "Wat wil je van me!" Riep ze uit terwijl haar hand zinloos richting haar mes ging. Ze wist dat het niet zou helpen maar toch..

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 4:15 am

"Snow.." Klonk haar stem zacht bijna smekend terwijl haar blauwe ogen hem hopeloos aankeken. "Ik.. Waarom ik?" Klonk haar stem zacht terwijl ze hem recht aankeek. Zij.. Had hij Lightning ontmoet!! Ze schrok en hapte even naar adem terwijl ze hem recht aankeek. Ze deed nog een stap achteruit maar dat bracht haar alleen maar meer bij dat rottende lijk dat achter haar stond. "Wat wil je van me!" Riep ze uit terwijl haar hand zinloos richting haar mes ging. Ze wist dat het niet zou helpen maar toch..
Kaiden keek grijnzend en kraakte zijn knokkels. "Ik heb honger... die alleen gestilt kan worden door vlees. Vers..." zei Kaiden. Hij keek naar de lijken en hief zijn beide handen. Twee paar armen grepen het meisje haar benen vast. "Jij... mens. Ik ben Kaiden, jouw zus... ik herken haar geur op jou. Dacht mij te ontvluchten.. maar ik zal wraak nemen op jou" zei Kaiden. Hij maakte van zijn andere hand een vuist en de drie lijken werden weer sterk. Het verotte veranderde in normale huid, het enige wat je herkende aan hun dat ze ondood waren, was het feit dat er een bijl in eentje zijn nek stak die halverwege was. De ander had pijlen in zijn maag en de derde... tja, een groot gapend gat zei genoeg. De eerste trok de bijl los en gromde als een wildbeest, de tweede had net als de derde een soort geslepen wapen van bot. Kaiden grijnsde naar het meisje. Het koste wel kracht om deze ondoden zo te maken, maar ze waren sterkere en snellere poppen. Hij sloeg zijn rechter arm uit en de ketting schoot uit zijn mouw met een reep bloederig vlees aan de haak. Hij scheurde het af en begon ervan te eten met haast. Hij vulde zijn krachten met het bewaarde vlees. De ketting met de haak eraan hing nu los uit zijn mouw en in zijn andere hand had hij de scalpel. "Jij... zal mijn prooi zijn, geloof er aan." zei Kaiden.

-nog niemand btw, teken word gegeven wanneer anderen erin mogen.-

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 5:11 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Hij keek grijnzend en kraakte zijn knokkels. "Ik heb honger... die alleen gestilt kan worden door vlees. Vers..." zei de man en Serah schrok. Hij keek naar de lijken en hief zijn beide handen. Twee paar armen grepen Serah haar benen vast. "Jij... mens. Ik ben Kaiden, jouw zus... ik herken haar geur op jou. Dacht mij te ontvluchten.. maar ik zal wraak nemen op jou" zei Kaiden. Hij maakte van zijn andere hand een vuist en de drie lijken werden weer sterk. Het verotte veranderde in normale huid, het enige wat je herkende aan hun dat ze ondood waren, was het feit dat er een bijl in eentje zijn nek stak die halverwege was. De ander had pijlen in zijn maag en de derde... tja, een groot gapend gat zei genoeg. De eerste trok de bijl los en gromde als een wildbeest, de tweede had net als de derde een soort geslepen wapen van bot. Kaiden grijnsde naar het meisje. Hij sloeg zijn rechter arm uit en de ketting schoot uit zijn mouw met een reep bloederig vlees aan de haak. Hij scheurde het af en begon ervan te eten met haast. De ketting met de haak eraan hing nu los uit zijn mouw en in zijn andere hand had hij de scalpel. "Jij... zal mijn prooi zijn, geloof er aan." zei Kaiden. Haar ogen werden groot terwijl ze zich in de wilde weg los probeerde te rukken. Tranen welde op in haar gezicht terwijl ze hem bijna woest aankeek. Iets wat normaal nooit zou gebeuren bij haar. "Je bent gestoord!" Riep ze uit terwijl haar stem langzaam brak. Tranen stroomde nu vrij over haar gezicht terwijl ze hem recht aan bleef kijken. "Wat wil jij van mijn zus!" Riep ze opnieuw uit terwijl ze zich weer los probeerde te schudden. Als ze alleen maar bij Lights mes kon. Als ze zich alleen maar kon verdedigen. Maar Noel en Light hadden gelijk. Ze kon zichzelf niet verdedigen. Zelfs als Snow zei dat ze het wel kon. Ze kon het niet. Ze zou het nooit kunnen en daar kwam ze nu op de meest pijnlijke manier achter.

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 5:21 am

Tranen welde op in haar gezicht terwijl ze hem bijna woest aankeek. Iets wat normaal nooit zou gebeuren bij haar. "Je bent gestoord!" Riep ze uit terwijl haar stem langzaam brak. Tranen stroomde nu vrij over haar gezicht terwijl ze hem recht aan bleef kijken. "Wat wil jij van mijn zus!" Riep ze opnieuw uit terwijl ze zich weer los probeerde te schudden.
Kaiden grijnsde, "Ik wil... wraak, Geen genade voor mij, geen genade voor hen. Dankje trouwens, menig zeggen het." zei Kaiden droogjes. Hij hief zijn hand weer, de drie lijken leken te trillen, via de grond kwamen armen omhoog met spullen. "Ik heb je zus getest... haar wapen. Mijn poppen hebben ook wapens nodig." zei Kaiden kalmpjes. Oude wapenuitrusting van gevallen strijders van vroeger werd aangegeven. Zijn lijken bewapenden zichzelf met zijn commando's. Kaiden zocht het jongste en verste lijk. Een klein meisje kwam omhoog, De helft van haar voorhoofd was weg en haar rechter oog hing er uit. Kaiden lachten en sneed met de scalpel in haar rug. Hij duwde zijn hand er in greep met zijn hand haar ruggegraat vast. Hij stuurde zijn kracht door en het meisje bewoog haar handen, zette een stap en bewoog haar hoofd langzaam. De ogen bewogen vreemd en keken naar Serah. Het kleine meisje dat al een tijd gestorven was opende haar modn en zei met een engelen stemmetje. "Als je zus dood is... en ik haar vlees heb geproefd, zal jij volgen. Je zal krijsen van de pijn terwijl ik je lang genoeg in leven houd. Je zus word mijn nieuwe pop en je zal door haar hand sterven." zei het meisje in Kaiden's opdracht waarna ze grijnsde. Kaiden keek weer meningloos voor zich uit.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 5:49 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Kaiden grijnsde, "Ik wil... wraak, Geen genade voor mij, geen genade voor hen. Dankje trouwens, menig zeggen het." zei Kaiden droogjes. Hij hief zijn hand weer, de drie lijken leken te trillen, via de grond kwamen armen omhoog met spullen. "Ik heb je zus getest... haar wapen. Mijn poppen hebben ook wapens nodig." zei Kaiden kalmpjes. Een klein meisje kwam omhoog, De helft van haar voorhoofd was weg en haar rechter oog hing er uit. Kaiden lachten en sneed met de scalpel in haar rug. Hij duwde zijn hand er in greep met zijn hand haar ruggegraat vast en het meisje bewoog haar handen, zette een stap en bewoog haar hoofd langzaam. De ogen bewogen vreemd en keken naar Serah. "Als je zus dood is... en ik haar vlees heb geproefd, zal jij volgen. Je zal krijsen van de pijn terwijl ik je lang genoeg in leven houd. Je zus word mijn nieuwe pop en je zal door haar hand sterven." zei het meisje in Kaiden's opdracht waarna ze grijnsde. Kaiden keek weer meningloos voor zich uit. Serah voelde zich misselijk worden, ze voelde hoe haar maag omdraaide en als ze kon zou ze nu haar handen voor haar mond houden om het gal tegen te houden. Inplaats daarvan moest ze de zure stof weer doorslikken wat haar met een brandende keel achterliet. Tranen stroomde nogsteeds vrij over haar wangen terwijl ze hem aankeek. "Waarom doe je dit, waarom doe je mensen pijn. Waarom mij, waarom mijn zus." Haar tranen waren onhoudbaar en stroomde verder. Ze durfde nieteens meer naar het meisje haar gezicht te kijken en probeerde Kaiden aan te kijken. "Voel je geen pijn voor deze onschuldige, ze hebben jou nooit wat aangedaan. Net zoals." Maar ze noemde Lights naam niet. Bang in haar angst haar echte naam te noemen. Een naam die zelfs zij had moeten vergeten. Maar dat zou Serah nooit kunnen. Net zoals haar ouders. Dat waren dingen die ze nooit kon veranderen.

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 6:06 am

"Waarom doe je dit, waarom doe je mensen pijn. Waarom mij, waarom mijn zus." Haar tranen waren onhoudbaar en stroomde verder. Ze durfde nieteens meer naar het meisje haar gezicht te kijken en probeerde Kaiden aan te kijken. "Voel je geen pijn voor deze onschuldige, ze hebben jou nooit wat aangedaan. Net zoals." Zei het meisje. Kaiden's pop-meisje keek haar nieuwsgierig aan, "net als wie mevrouw?" vroeg het meisje eerst schattig. "Omdat er geen genade was... dus hier ook niet. De doden zijn mijn tuig, mijn poppen... jou zus... zij.. sneed... ons aan stukken, wij.. de doden." zei het meisje. Deels leek ze Kaiden's wens door te geven en deels hij die van haar vrij te laten. Kaiden keek leeg voor zich uit en liet het meisje nu alles voor hem doen. Het meisje hief haar kleine handjes en wees naar de vrouw. "Vroeg.. of laat. Alles en iedereen sterft, Degene die profiteren van de anders dood zullen blijven leven." zei het meisje. Kaiden keek nog steesd levenloos en het meisje giechelde. Kaiden liep samen met het kleine meisje naar voren richting Serah. De klauwen uit de grond grepen haar nog steviger vast en drukten haar zowat als een vorm in de aarde. "Je leeft nog, omdat... je zwak ruikt. Je ruikt als je zus alleen minder, sterk vlees... voor kracht." zei het meisje. Ze zag er heel onschuldig uit en giechelde weer. Kaiden zat met zijn rechterhand wild te bewegen en de drie dode krijgers zagen er gevaarlijk uit, ze gleden op de grond alsof ze weer dood waren... Onder de grond verzamelden zich meer lijken. Als ze kwamen had Kaiden een verassing, drie vechters... en vele handen om hun vluchtroute te blokeren, zijn kracht werd gebruikt maar nog steeds niet maximaal. Het meisje pakte het stuk vlees over dat nog over was en gaf het over aan Kaiden die het opat. Het meisje giechelde weer. Kaiden grijnsde nu zelf even en uit zijn mouw schoot een ijzeren haak, met zijn rechterhand boorde hij die in de nek van het meisje. Deze was leuk, hij zou haar schedel meenemen en gebruiken als vaste slachtoffer. Het meisje giechelde toen het bloed spatte en keek grijnzend naar Serah.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 6:46 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
"net als wie mevrouw?" vroeg het meisje eerst schattig. "Omdat er geen genade was... dus hier ook niet. De doden zijn mijn tuig, mijn poppen... jou zus... zij.. sneed... ons aan stukken, wij.. de doden." zei het meisje. Het meisje hief haar kleine handjes en wees naar haar. "Vroeg.. of laat. Alles en iedereen sterft, Degene die profiteren van de anders dood zullen blijven leven." zei het meisje. Kaiden keek nog steesd levenloos en het meisje giechelde. Kaiden liep samen met het kleine meisje naar voren richting Serah. De klauwen uit de grond grepen haar nog steviger vast en drukten haar zowat als een vorm in de aarde. "Je leeft nog, omdat... je zwak ruikt. Je ruikt als je zus alleen minder, sterk vlees... voor kracht." zei het meisje. Ze zag er heel onschuldig uit en giechelde weer. De drie dode krijgers zagen er gevaarlijk uit, ze gleden op de grond alsof ze weer dood waren... Het meisje pakte het stuk vlees over dat nog over was en gaf het over aan Kaiden die het opat. Het meisje giechelde weer. Kaiden grijnsde nu zelf even en uit zijn mouw schoot een ijzeren haak, met zijn rechterhand boorde hij die in de nek van het meisje. Nu hielt Serah het niet meer vol. Gal liep over haar lip terwijl ze weg probeerde te kijken. Toch waren haar ogen geboord in het meisje haar gezicht. Als bezeten bleef ze staren. Hopend dat dit snel over zou zijn. Hopen op Light. Op Snow, al wenste ze gelijk dat hen niet zouden komen. Tranen vermengde zich met het gal en maakte haar nog misselijker. "Ik ben sterk." Klonk haar stem schor waarna ze even hoestte. Meer gal kwam omhoog en vermengde zich met meer tranen. "Ik zal je vermoorden als je aan mijn zus komt!" In haar stem vond ze nieuwe kracht en wist ze zich met een hand los te rukken om direct het mes te pakken dat uit te klappen en op Kaiden te richten. Hoewel het meisje in de weg stond wist Kaiden vast wel dat het naar hem was. "Je blijft van haar af of ik vermoord je!" Tranen gleden in haar mond en de zoute smaak deed haar bijna verschrikken. Maar ze hielt zich sterk. Ze was niet zwak. Al wist ze dat dat een leugen was..
-Serah ziet er nog heel jong uit hoor xD

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 7:46 am

"Ik ben sterk." Klonk haar stem schor waarna ze even hoestte. Meer gal kwam omhoog en vermengde zich met meer tranen. "Ik zal je vermoorden als je aan mijn zus komt!" In haar stem vond ze nieuwe kracht en wist ze zich met een hand los te rukken om direct het mes te pakken dat uit te klappen en op Kaiden te richten. Hoewel het meisje in de weg stond wist Kaiden vast wel dat het naar hem was. "Je blijft van haar af of ik vermoord je!". Het meisje pakte het mes van Kaiden's prooi door zich erop te boren en het zo los te rukken. Kaiden had het meisje losgelaten, rukte het mes los en sneed over haar arm. Hij sloeg er daarna hard op met zijn elleboog terwijl zijn andere hand die van haar vast greep en hij hoorde het kraken. "Jouw bot... ga ik niet herstellen." snoof hij zacht en direct grepen de handen Serah weer vast. Kaiden likte aan het mes en proefde het. ".... ik had beter verwacht"zei hij licht teleurgesteld en stak zijn hand weer in de rug van het meisje. "Tssk, je stelt me teleur." zei hij zonder emotie. Hij draaide zich om en ging weer in een kalme positie staan. Het meisje giechelde enkel zacht en Kaiden stopte zijn Scalpel weg. "het zal niet lang meer duren hoop ik," klonk het uit haar mond. Kaiden kraakte de knokkels van zijn rechter hand zonder de linker te gebruiken. De wind blies een geur rond, eentje die Kaiden herkende. Het meisje giechelde luider, Kaiden grijnsde nu ook een beetje. Het meisje scheurde eigenhandig een stuk van haar boven arm los dat Kaiden overpakte en er als een beest van ging eten. Dat zusje zou wel kotsmisselijk zijn nu.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Apple

avatar

Aantal berichten : 181
Dirua : 188
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 23
Woonplaats : Neverland~

Character
Real name: Pomme
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   vr mei 11, 2012 11:37 am

Peinzend struin ik van links naar rechts over de straten, nauwelijks oplettend van waar ik nu daadwerkelijk heen ben aan het lopen. Met een van mijn handen strijk ik eenmaal door mijn bruine haren, mijn ogen puur en alleen op de grond onder mijn voeten gericht. Ik had haar al een tijdje niet meer gezien, maar ik weet zeker dat ze hier ergens moet zijn. Vastberaden loop ik verder over de straten, mijn passen zelfverzekerde en doelgericht. Serah weet zich altijd in de problemen te mengen en ik kan mezelf niet helpen dat het voelt alsof ik er op ben aangewezen om haar te beschermen. Het is niets voor mij, dit gevoel. En toch wekt Serah het in me op, misschien omdat haar zogenaamde vriendje er helemaal geen flikker aan doet. Al meerdere malen heb ik Serah proberen duidelijk te maken dat Snow niets waard is. Het enige wat hij doet is weglopen, en haar onbeschermd achterlaten zodat ze weer eens voor zichzelf kan zorgen. Bij die gedachte bal ik een van mijn vuisten uit frustratie. Peinzend staar ik naar mijn vuist, op een dag moet ik bij Snow toch de realiteit slaan. Een kleine glimlach begint mijn lippen te sieren wanneer ik weer verder loop, op zoek naar dat meisje wat mijn gedachte op het moment maar niet uit wil gaan.
Wanneer ik er haast zeker van ben dat ik grotendeels van de stad gehad heb, vervolg ik mijn zoektocht langs de grasvelden etcetera. Mijn blauwe ogen houd ik gefixeerd op de horizon, alsof ze daar zometeen in een keer gaat zal verschijnen. Argh, het liefste zou ik willen rennen en rennen tot ik niet meer kan om dit gevoel te laten stoppen. Het continue gevoel van bezorgdheid. Ik grinnik zachtjes, nu weet ik ook precies hoe Lightning zich voelt. Even denk ik dat ik het slanke postuur van Serah voorbij zie gaan, maar nee, de kenmerkende roze haren waren afwezig. Ik zucht en sla mijn hoofd naar achteren, zodat ik mijn ogen op de hemel heb gericht. Een felle zon staat hoog aan de hemel, diens zonnestralen me voor een moment tijdelijk blind maken, voor ik alles in heldere kleuren weer kan zien. Kleine witte wolkjes zweven zo nu en dan voor de zon langs, maar verder is er geen enkel teken van regen te bekennen. Gelukkig maar, want om een Serah in de regen maak ik me nog meer druk dan ik nu al doe. Ze is dan ook meestal zo dun gekleed, bedenk ik me grimmig.
Plots hoor ik een haast stotterende stem van een paar meter verder op. Mijn blauwe ogen glijden langs de kant van waar het vandaan is gekomen, en alsof ik er al niet bang voor was; ligt daar Serah in het lage gras. Een onbekende man gekleed in een witte jas torend boven haar uit, zijn donkere ogen gericht op Serah. Wanneer hij haar hand vastpakt wil ik op haar afrennen, maar op het laatste moment houd ik mezelf tegen. Ik wist wel dat ze zich weer in de problemen zou verstrengelen, altijd het zelfde.. En wie moet de boel weer goed maken..? Een donkere expressie komt op mijn gezicht wanneer ik denk aan Snow. Waar ben je nu dan.. Good for nothing. fluister ik uit irritatie tegen mezelf. Mijn ogen worden groter wanneer ik iets hoor kraken. Serah..! Zonder enige twijfel begin ik de kant op te rennen waar Serah ligt. Met mijn zwaard Flame Fossil in mijn ene hand en in mijn andere hand mijn simpele donker gouden zwaard. Als ik ergens een mee was, dan waren het deze twee. Ik kan er niet alleen los mee vechten, maar ze ook combineren en er een speer van maken, ideaal. Mijn ogen vernauwen zich op de man met donkerblonde haren en blijven ietwat verbijsterd op zijn gezicht hangen. In zijn hand houd hij een arm, die hij met groot plezier naarbinnen is het werken. Ik vervolg mijn weg en spring zonder na te denken voor Serah's lichaam, mijn postuur duidelijk in aanvalsmode. Ik richt mijn diep blauwe ogen in die van de nog onbekende man, en houd zijn blik vast. Elke beweging, elke grimas of elke ademhaling houd ik bij met mijn ogen. Pas als ik een ademhaling achter me hoor, snap ik back to reality en besef ik me weer dat Serah eerst mijn hulp nodig heeft. Met 2 zwaaien van mijn zwaarden hak ik de handen weg. Ik buk neer naast Serah en onderzoek haar vluchtig. Haar pols is zonder meer gebroken, maar voorderest leek ze aardig in orde. Even geef ik haar een glimlach. Your prince in shining armor. Weet ik te grappen voordat mijn gezicht weer staal word, en ik mijn aandacht volledig op de man richt. Tsk. Snow had hier moeten zijn, de zelfzuchtige eikel. Mijn ogen glijden even vluchtig naar Serah toe, voordat ik zeg; blijf hier buiten. Ik meen het. Niet alleen zou ik zo afgeleid worden doordat ik ook voor haar klappen moet opvangen, maar het feit dat zij zomaar gewond kan raken is ondragelijk. Dus.. Wie ben jij en waarom val je Serah lastig? Vraag ik met een kalme, doch bloedlustige stem. Met grote moeite probeer ik zijn ogen te onderscheiden, maar deze zijn zo donker dat ik het moeilijk vind om ook maar een emotie van zijn gezicht af te lezen. Nee, het enige wat je aan hem kan zien is dat hij geniet van waar hij mee bezig is, de sadist. Nog altijd probeer ik hem te lezen, maar de man laat niets van zijn gedachtes en emoties zien. Ik adem een keer diep in voordat ik mezelf lichamelijk en geestelijk klaar maak voor een eventueel gevecht. Ik maak me geen zorgen, ik weet namelijk 100% zeker dat Lightning al onderweg is.

____________________________



You've been living in a dream, Noel. You're happy here, and you would be forever. But, I've come to take you away from it I'm sorry''
- all dreams have to end sometime.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raccoon
шαяяıσя ɢσɔɔεƨ ʟıɢнтпıпɢ
avatar

Aantal berichten : 382
Dirua : 365
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Bodhum City

Character
Real name: WazBeer
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   za mei 12, 2012 8:38 am


Met een harde zwaai sloeg ze richting een van de dummies uit de buitenhal waar ze trainde. Lightning was voor de verandering gekleed in haar volledige guardian uitrusting, bestaande uit glimmend metaal en een versiering van veren langs de zijkant van haar lichaam. Het was voor haar gemaakt en dus bood het haar alle bewegingsvrijheid die ze nodig had. Niet dat ze het vaak aan deed, maar ze kon ook niet zeggen dat ze het niets vond. De pop voor haar gleed uiteen door de rake klap die ze net had uitgedeeld. Hierna sprintte ze verder over het grasveld om bij de rest te komen. Al draaiend, springend, rennend bewoog ze zich voort tussen de massa's, die stuk voor stuk ten prooi vielen aan haar gunblade. Aan het einde van de rij draaide ze zich om en keek naar haar resultaten. Prima, maar niet perfect. Streng was ze altijd over haar eigen prestaties, maar daar werd ze enkel beter van. De poppen werden magisch hersteld tot hun oude vorm, zodat ze opnieuw zou kunnen oefenen. Lightning had echter andere dingen aan haar hoofd. Sinds haar ontmoeting met de vreemde man, kon ze het gevoel van onrust maar niet ontlopen. De gedachten dat hij hier in de buurt was en Serah iets aan zou doen, achtervolgde haar genadeloos. Eigenlijk had ze het al bijna niet over haar hart kunnen verkrijgen om te gaan trainen. Het voelde verkeerd om hier nu te zijn, het voelde alsof er iets aan de gang was. De drang om te checken of alles oke was won het al snel en dus verliet Light de trainingplaats en wandelde op snelle pas richting de stallen. Hier haalde ze Odin uit zijn gebruikelijke onderkomen en zorgde dat hij al zijn bepantsering aan had voor ze opsteeg en erop uit trok.

In draf verkende ze eerst de wat grotere wegen. Mensen die langs kwamen lopen stapte verstandig opzij om de guardian door te laten. Er waren er genoeg die haar wel kende van gezicht. Er was niets vreemds aan de hand in deze delen van het rijk, maar ook Serah had ze nog niet gezien. Meestal hing die ook wel rond in de straten van de stad. Hoe langer ze zocht, hoe meer ze het gevoel kreeg dat er iets aan de hand was. Toen ze de wegen verliet voor het gras, duurde het ook niet lang voor ze erachter kwam wat dat gevoel precies had veroorzaakt. In de verte zag ze Serah, liggend in het gras. Er stonden lijken om haar heen. Noel kwam net aangerend, maar iets wat haar aandacht het meeste trok, was de aanwezigheid van de vreemde kannibalistische man. Had hij niet gezegd dat hij haar nog wel achterna zou komen. Had zij hem niet gewaarschuwd! Woedde fonkelde in haar aqua blauwe ogen, terwijl ze Odin de sporen gaf en op de personen afstormde. Eenmaal dichterbij sprong ze met precisie van haar paard en wenkte hem dat hij moest gaan. Braafjes volgde hij haar bevel en verdween weer richting de stallen. Light draaide zich naar de drie toe en haastte zich naar Serah. Ze was net op tijd bij hen om Noel te horen zeggen dat haar zus zich buiten het gevecht moest houden. Lightning knikte bevestigend en knielde neer naast haar zus. ' Serah! Wat heeft hij gedaan!' zei ze. Haar stem klonk vurig, niet zo beheerst als deze normaal was. Ze hoorde Noel vragen wie de man was en keerde zich nu naar hem, terwijl ze opstond. 'Don't waste time. Hij is gestoord, je schiet er niets mee op. Laten we dit gewoon afmaken.' Het kwam bijna als een fluistering uit haar mond, maar was heel goed verstaanbaar door de toon. Light kookte letterlijk van woedde. Met haar zwaard gericht op de man in de witte jas, nam ze plaats naast Noel. Dit maal was er geen plaats voor weglopen, hij ging eraan!

KNIGHT // GUARDIAN // 21 YEARS // SINGLE // HEALTHY

____________________________

Lightning Farron || Aeris Fëanor || Ayana Ryvain

LIGHTNING..
IT FLASHES BRIGHT, THEN FADES AWAY..
IT CAN'T PROTECT..
IT ONLY DESTROYS...
HopexLight:
 


Laatst aangepast door Raccoon op di jun 26, 2012 9:54 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   za mei 12, 2012 9:15 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Het meisje pakte het mes van Serah door zich erop te boren en het zo los te rukken. Kaiden had het meisje losgelaten, rukte het mes los en sneed over haar arm. Hij sloeg er daarna hard op met zijn elleboog terwijl zijn andere hand die van haar vast greep en Serah voelde zich duizelig worden. Ze wou het niet geloven maar toen zijn woorden klonken moest ze er wel aan toegeven. "Jouw bot... ga ik niet herstellen." snoof hij zacht en direct grepen de handen Serah weer vast. Kaiden likte aan het mes en proefde haar bloed. ".... ik had beter verwacht"zei hij licht teleurgesteld en stak zijn hand weer in de rug van het meisje. "Tssk, je stelt me teleur." zei hij zonder emotie. Hij draaide zich om en ging weer in een kalme positie staan. "het zal niet lang meer duren hoop ik," klonk het uit haar mond. Kaiden grijnsde nu ook een beetje. Het meisje scheurde eigenhandig een stuk van haar boven arm los dat Kaiden overpakte en er als een beest van ging eten.


Serah had het gevoel dat haar ogen zich omkeerde in haar kassen en ze het bewustzijn verloor. Toen er iemand zich naast haar bukte en haar armen en benen bevrijdde van de handen die haar geketend hielden schrok Serah. Hij onderzocht haar hand vluchtig en Serah keek hem geschrokken aan. Wat deed hij hier. Waarom gaf hij hier zo zijn leven op. "Your prince in shining armor." De stem van Noel schoot door haar hoofd en waar ze normaal zou lachen kon ze nu alleen maar huilen. Pijn stroomde door haar hart maar woorden leken onbruikbaar. "blijf hier buiten." Zijn stem klonk zorgelijk maar opnieuw leek Serah niet te kunnen antwoorden. Enkel tranen die onophoudelijk over haar gezicht. Ze wou schreeuwen dat hij hier weg moest gaan. Hij zou zichzelf pijn doen. Maar er kwam niets over haar mond. Ze kon enkel als verlamd blijven liggen. Vol afschuw aanziend dat Noel zo pijn zou leiden. Toen ze dacht dat het niet erger kon zag ze Lightning's voeten ten tonele verschijnen. Lightning knielde neer naast haar zus. ' Serah! Wat heeft hij gedaan!' zei ze. Haar stem klonk vurig, niet zo beheerst als deze normaal was. Serah ademde schuw diep in terwijl ze haar zus recht aankeek. "Mijn hand." Wist ze over haar lippen te verkrijgen. Ze probeerde omhoog te komen en hapte even naar adem. "Light, ga" Het was bijna een bevel. Haar zus was in gevaar. ze in gevaar, ze moest hier weg! "Dus.. Wie ben jij en waarom val je Serah lastig?" Zijn vraag klonk kalm maar toch zo bloeddorstig. Serah wist dat hij hier en nu zou sterven voor haar.. Het was gekkenwerk en het deed Serah zo veel pijn. 'Don't waste time. Hij is gestoord, je schiet er niets mee op. Laten we dit gewoon afmaken.' Klonk Light's stem terwijl ze opstond en haar zwaard op de man richtte. Geschrokken kwam Serah overeind, keek hen bijde aan en pakte haar mes van de grond met haar linkerhand. Haar rechterhand was gebroken en bloed druppelde uit de wond. Het zou wel genezen. Maar Serah was niet zwak en dat zou ze bewijzen. Met haar linkerhand richtte ze het mes op Kaiden terwijl ze haar rechter steunend op haar buik legde. Ze wist dat zowel Noel als Light dit niet leuk gingen vinden maar toch. Ze kon helpen.. Haar blik was verwilderd en haar haar viel los en in de klit naast haar gezicht. Maar voor eens leek dat haar niet te boeien. "Je blijft van ze af." Siste ze door het brok in haar keel heen terwijl ze met vernauwde ogen dat
monsterlijke figuur aankeek.

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   za mei 12, 2012 9:47 am

Dus.. Wie ben jij en waarom val je Serah lastig?" vroeg de eerste knight die het dine begon te verpesten. ' Serah! Wat heeft hij gedaan!' zei ze. Haar stem klonk vurig, niet zo beheerst als deze normaal was. Ze hoorde Noel vragen wie de man was en keerde zich nu naar hem, terwijl ze opstond. 'Don't waste time. Hij is gestoord, je schiet er niets mee op. Laten we dit gewoon afmaken.' zei de zus die er blijkbaar ook bij was gekomen. "Je blijft van ze af." Siste ze het jongere zusje dat het mes voor haar uit hield. Kaiden zweeg nog steeds en keek meningloos naar niets. Het meisje, amper zes dat zijn pop nu letterlijk was giechelde. "Telkens meer mensen die gaan mee eten... of mee worden gegeten." giechelde het meisje terwijl ze haar kleine handjes voor har mond hield. Haar rechter oog hing er nog steeds half uit en keek richting het drietal voor haar en Kaiden. Kaiden hief zijn rechterhand en de vele zwakke lijken.... met de kracht van kinderen grepen omhoog uit de grond. Tientallen armen schoten omhoog. Het was niet veel, slechts een minimale afleiding meer niet. Kaiden bewoog zijn hand toen zijwaarts en de drie sterker bewapende lijken kwamen omhoog, de man met de bijl -die voorheen in zijn eigen nek en schedel had gezeten, en de twee anderen-. Het meisje giechelde toen haar schedel werd losgerukt door de haak die Kaiden had, het lichaam gleed op de grond en de schedel hing hij aan de binnenkant van zijn jas. Direct veranderde haar kleine kinder lichaam weer in het lijk dat het was. Kaiden lachte nu echt, psychotisch grijnsde hij en greep de scalpel weer. "....Kom maar," zei hij zacht en sneed zijn eigen middenrif open en trok het vel los. "...Probeer maar te doden.... iets wat niet is." zei hij. Hij liet de plek zien waar zijn ingewanden hoorden te zitten. Het was ... zo goed als leeg, geen maag, geen darmen , geen nieren of lever. Die ontbraken. "Ik... leef nog door mijn eigen magie...om de dood te manipuleren en kracht te behouden.. om te leven moet ik mensenvlees blijven eten.. alleen dit hier... wat hier gebeurt, is uit... verveling." zei Kaiden kalmpjes en hij hechtte de wond snel met de spullen uit zijn jas. De drie lakeien stonden nog, de handen grepen nog.... sommigen tenminste. Kaiden stond nog, hij zou het ook nog wel even volhouden. Voordat hij weg zou moeten gaan om te eten. Hij was zijn eigen pop, hij was een gastlichaam voor zichzelf, zijn sterkste. Daarom at hij... bloed en vlees... om zijn eigen vlees en bloed voort te laten bestaan. Geen enkel normaal wezen zou het anders jaren zonder licht, normaal eten of water volhouden. Hij was gewoon... iets wat niet mocht bestaan, maar het toch deed. Hij was vrij en gevangen in zichzelf tegelijk.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Apple

avatar

Aantal berichten : 181
Dirua : 188
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 23
Woonplaats : Neverland~

Character
Real name: Pomme
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   wo mei 16, 2012 3:40 am


Mijn blauwe ogen blijven de man in de gaten houden, zijn smerige bezigheden tot op het laatste detail volgend. Ik betrek mijn gezicht even wanneer er weer een stuk vel naar binnen gaat en zucht haast opgelucht wanneer ik Lightning haar stem hoor. Vluchtig draai ik me om naar haar, zoals verwacht heeft het niet al te lang geduurd voordat ze hier was. Ik glimlach kort naar haar om vervolgens een bezorgde blik op Serah te werpen. Hoe kan het toch dat ze zoveel ongeluk heeft met mensen. Inclusief Snow, waar heeft ze die mongool ontmoet.. Nadat ik mijn vraag gesteld had aan de man word deze vrijwel meteen beantwoord door Lightning. Haar woorden doen me ietsje glimlachen en ik bereid me dan ook wedermaal voor op een gevecht. Met mijn ene zwaard schuin voor me en mijn andere zwaard schuin achter me staar ik bloeddorstig naar de man. Serah's hand is gebroken door dit schepsel, waarom ..? Wat heeft Serah hem ooit aangedaan? Vragen overspoelen mijn concentratie voor een paar minuten. Serah zou uberhaubt nooit een vlieg iets kunnen aandoen, laat staan een mens. Alhoewel, ik kan me goed voorstellen dat ze deze vent het allerliefste in elkaar wilt slaan. Een grimas siert mijn lippen lichtjes wanneer ik het me in mijn gedachten voorstel. Even glijden mijn ogen naar Lightning. Het is overduidelijk dat zij de man wel ergens van kent, en dat zij misschien wel de oorzaak is van dit alles. Lightning zou zich zó schuldig moeten voelen, maar niets hiervan is terug te lezen op haar stalen gezicht. Nee, in de tijd dat ik Lightning gekend heb, heb ik nog nooit een pure emotie op haar gezicht gezien. Is ook niet gek voor een Soldier Girl.
Nog napeinzend over de gedachte heb ik niet door dat Serah onderhand overeind gekropen is en zich nu schuin achter ons bevind, met mes en al. Het bloed wat uit haar hand sijpelt verbreekt zachtjes de stilte, kort gevolgd door haar melodische maar iets schokkerige stem. Ik schud mijn hoofd en ga vlak voor haar staan mijn rug naar haar toegekeerd. Serah! Blijf hier buiten! Zeg ik zacht, niet langer meer op een vriendelijke toon. Mijn ogen heb ik tot spleetjes geknepen haar op deze manier vanuit mijn ooghoeken in de gaten houdend. Je bent in geen conditie om te vechten nu.. zeg ik met enige bezorgdheid. Alles wat op dit moment mijn mond verlaat heeft een scherp randje er aan, niet voor Serah bedoeld, maar toch.. Als ze me voor eeuwig zou haten, maar daardoor wel ongeschaad bleef zou ik dat er voor over hebben. Waarom kan Serah gewoon niet begrijpen dat ze zichzelf alleen maar in gevaar brengt en daarbij ook andere mensen om haar heen? Ik besluit me er verder niet meer mee lastig te vallen en staar weer naar de man, die tot noch toe enkel voor zich uit heeft staan staren. Ik hoor een stem uit de pop komen en kijk er met een vertrokken gezicht naar. Hoe cru om mensen nog te storen terwijl ze in hun eeuwige rust verkeren. En nog wel zo jong als dit meisje voor me. Met pijn en moeite probeer ik me in te denken hoe ze er voorheen heeft moeten uitzien, maar het beeld wil maar niet komen. Enkel het valse giechelende stemmetje blijft door mijn hoofd heen galmen, alle andere gedachten wegnemend. Voor ik ook maar iets kan doen heeft hij het meisje onthoofd en schieten er handen uit de grond naar boven. Met enkele doelgerichte zwaaien van mijn zwaarden weet ik ze te ontwijken of af te hakken. Omdat ik voor Serah sta weet ik ook haar enigzins goed te beschermen tegen de grijpende handen die uit de grond komen geschoten. Dan hoor ik een psychotische lach uit de man zijn mond komen en met een serieuze koude blik staar ik in zijn donkere ogen. Met een scalpel snijd hij bij zijn middenrif zichzelf open, bloed spuit uit zijn lichaam en komt in plasjes op de bodem onder hem terecht. Zijn woorden komen mijn oren binnen gevibreerd en met enige schok gaat mijn blik naar Lightning. Iets wat niet is..? fluister ik zachtjes, meer voor mezelf als voor de anderen om me heen. In zijn lichaam was geen enkel orgaan te zien, ook waar zijn hart en longen behoren te zitten is een leegte. Ik wend mijn ogen van zijn lichaam af en luister maar half naar zijn misselijkmakende woorden. Uit verveling.. Woede komt opzetten en sparkt over in mijn ogen en houding, een beweging en ik zou mezelf niet meer kunnen inhouden. Ik zou hem aanvallen tot hij in honderd stukjes lag, kijken of hij dan zijn mond en handen nog kan gebruiken om te eten en daarmee te leven. Meerdere ideeën gaan door mijn hoofd heen, de een nog verschrikkelijker dan de ander. Weer gaat mijn blik naar Lightning, waar zullen haar gedachtes nu over gaan.. Vast en zeker over exact hetzelfde als die van mij, te zien aan haar gezicht en houding. Kort glijd mijn blik nog naar achteren waar Serah nog steeds staat, het mes wat ze van Lightning heeft in haar hand gehouden.
Nounou.. hero, je laat haar liever dood gaan dan dat je haar komt redden. Wat een held.. Hij kan nog zichzelf nog niet eens redden, laat staan iemand anders. Woede kookt weer in mijn lichaam bij het denken aan hem, Snow.

____________________________



You've been living in a dream, Noel. You're happy here, and you would be forever. But, I've come to take you away from it I'm sorry''
- all dreams have to end sometime.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raccoon
шαяяıσя ɢσɔɔεƨ ʟıɢнтпıпɢ
avatar

Aantal berichten : 382
Dirua : 365
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Bodhum City

Character
Real name: WazBeer
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   wo mei 16, 2012 9:35 am


Serah had maar weinig tegen haar gezegd. Enkel dat het haar hand betrof, waar Lightning enkel een korte blik op hoefde te werpen om te weten dat deze gebroken en beschadigd was. En de woorden 'ga Light', woorden waar ze natuurlijk niet naar luisterde. Serah was er niet om háár te beschermen, zij was er voor Serah. Noel en Light keken elkaar enkele keren aan. Vooral om te peilen hoe de ander ervoor stond, om elkaars reacties te lezen en om te beslissen wanneer de aanval zou plaatsnemen. Wellicht verschoten zijn gedachten soms ook naar Snow. Dat hij er niet was, met zijn mooie praatjes over het beschermen van Serah. Puntje kwam bij paaltje en waar was hij nu? Ze had het wel geweten, ze had het altijd al geweten en daarom zou ze zich nooit neerleggen bij die twee. In haar gedachten en strategieën had Light niet eens opgemerkt dat Serah overeind was gekomen en nu ging staan met het mes in haar hand. Het was nota bene het mes dat zij haar gegeven had, om zichzelf te beschermen als het nodig was. Hoewel ze ergens opgelucht was dat haar zuster naar haar luisterde en het mes ook echt bij zich had, overwon het beschermende gevoel het al snel. Ook Noel greep meteen in. Beide namen plaats voor Serah en waar Noel sprak, keek Light haar enkel aan. De blik in haar ogen vertelde genoeg. Blijf erbuiten, je bent in geen staat om te vechten.

Er was niet veel tijd om echt goed plaats te nemen, voor de volgende aanval begon. Handen schoten uit de grond, waardoor er brokken aarde omhoog vlogen. Haar eerste reactie was het uitslaan van haar blazefire sabre. Met snelle, goed gemikte halen, sloeg ze de handen in haar buurt uit elkaar. Deze zouden haar niet vast kunnen grijpen en aan het bewegen van Noel kon ze zien dat ook hij geen gevangene der doden was. Dit was niet zo moeilijk, maar Lightning wist dat de vreemde man nog veel meer achter de hand had. Ervaring had haar geleerd dat hij zeer creatief was met het maken van zijn poppen, die hij kon vormen tot de vreemdste wezens. De wolven die ze had bevochten waren sterk geweest, maar wat hij nu uit de grond hees beloofde een grotere uitdaging. Lijken met bewapening en uitrusting. Even bleef ze in een verdedigende houding bij Serah en Noel staan en luisterde naar wat Kaiden te zeggen had. De man sneed zijn eigen lichaam open en liet hen de lege binnenkant zien. Hij was niets meer dan een omhulsel, een leeg omhulsel aangestuurd door een zieke geest. Hoewel het zelfs Light ergens ongemakkelijk liet voelen, gaf ze niet in aan die gevoelens. Ze konden hem op z'n minst tijdelijk uitschakelen en zorgen dat Serah hier weg kwam. Het afrekenen zou dan later wel komen. Zonder verder nog enige waarschuwing, schoot ze naar één van de sterkere lijken en begon haar gevecht. Haar blade klapte in tijdens haar sprint, waarna ze een paar schoten loste. Eenmaal bij het lijk klapte ze hem weer uit en hakte met fijne precisie op de zwakke plaatsen in. Pas toen het lijk totaal vernietigd leek, stoof ze op de volgende af en sloeg ook naar deze haar zwaard uit. Eerst die lijken neer, dan had hij zijn kracht nodig om hen weer op te bouwen. Hij kon niet eeuwig door blijven gaan, het moest hem wel iets kosten. Dat moest wel.

KNIGHT // GUARDIAN // 21 YEARS // SINGLE // HEALTHY

____________________________

Lightning Farron || Aeris Fëanor || Ayana Ryvain

LIGHTNING..
IT FLASHES BRIGHT, THEN FADES AWAY..
IT CAN'T PROTECT..
IT ONLY DESTROYS...
HopexLight:
 


Laatst aangepast door Raccoon op di jun 26, 2012 9:55 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   wo mei 16, 2012 12:00 pm

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you

Er waren dingen die je niet kon bevatten in het leven. Dingen die je pet ter boven deden en dingen die je dus met rust moest laten. Wel.. Ik was niet van plan ze met rust te laten. Ik zou die dingen uitvinden. En zo zou ik mezelf uitvinden. Prima plan toch?

Serah staarde de man knarsetandend aan terwijl haar mes. In vergelijking tot de wapens van Noel en Light zo klein was. Zo lachwekkend.. Als ze enkel haar Starseeker bij zich had.. Maar die lag natuurlijk weer op haar bed zoals ze hem elke dag neer legde. Even twijfelen of ze hem mee nam en dan toch terug leggen en haar hoofd schudden. Hoe stom kon ze zijn geweest. En dit keer was het haar bijna fataal geworden. Maar nu met Light en Noel. Vreesde ze enkel dat deze gek zich zou wreken op haar zus. En dat was iets wat Serah absoluut niet kon toestaan. "Serah! Blijf hier buiten!" Klonk Noel's stem weer toen hij zich voor haar neus neer plantte. Even keek ze geschrokken op en toen ze van niet wou zeggen klonk zijn stem weer en sneed zijn toon door merg en been. "Je bent in geen conditie om te vechten " De bezorgdheid die er in door klonk deed haar bijna verschrikken en even op haar lip bijten. Waar was Snow, waarom was ze niet bij Snow. Waarom was het Noel die haar wou beschermen en Snow die ergens anders rondhing. Zo snel als ze kon schudde ze deze gedachte weer van zich af. Nee. Snow had het druk. Snow geloofde in haar dat ze zelfs sterk was en dat moest ze nu bewijzen. ook. Het meisje, amper zes dat zijn pop nu letterlijk was giechelde. "Telkens meer mensen die gaan mee eten... of mee worden gegeten." Terwijl ze haar kleine handjes voor har mond hield. "....Kom maar," zei hij zacht en sneed zijn eigen middenrif open en trok het vel los. "...Probeer maar te doden.... iets wat niet is." Serah had haar ogen gesloten bij zijn eerdere handeling. Maar ze had gehoord hoe hij zijn eigen huid open sneed. Het geluid van metaal dat door vlees gaat was misselijkmakend. Maar er was nu geen haar op haar gehele lichaam die dacht aan overeind komen tot kippenvel. Nee. Ze was kalm. Wellicht iets te kalm voor haar doen. Maar ze kon geen fouten maken, niet met Light en Noel. Absoluut niet.. Ze had gevoelt hoe Noel haar opnieuw had beschermd tegen de dode handen die naar haar benen uitgrepen maar Serah verlaagde haar mes niet. "Noel alsjeblieft, I'm not completely helpless." Fluisterde ze zacht ook al wist ze dat zowel Noel en Lightning meteen het hier niet mee eens zouden zijn. Dat was het gene wat haar ook zo veel van Snow liet houden. Al met al, leek hij wel de enigste te zijn die echt in haar eigen kracht geloofde. En dat was precies wat ze nodig had..

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   wo mei 16, 2012 9:36 pm

Kaiden hoorde het lichte gefluister maar gaf er geen aandacht aan. De wond was weer dicht gegaan en het het vlees had zich weer hersteld. Het bloed van hem dat op de aarde was gevallen liet het gras zowat sterven. Kaiden voelde zich zwakker worden en keek kalmpjes rond, zijn haken waren leeg... hij had.. vers nodig. Hij zag het lijk van eerder dat uur en sloeg zijn haak in de wond bij de borst holte, toen de haak zich terug zijn mouw introk scheurde er een stuk vlees mee. Kaiden grijnsde terwijl hij van het nog verse vlees zat te eten. "Er zijn hier drie gelijkenissen tussen ons allen. Jullie eten en krijgen kracht, ik ook, laat mij eten en mijn kracht hersteld zich langzaam na enkele seconden. Hun zijn dood en voelen niks van kleine of niet dodelijke wonden.. ik ook. Enkel beperkend zijn de mindere slagen maar vallen verder te verdragen" zei hij met een rijmpjes ondertoon. De handen stopte met grijpen, de lijken die nog stonden vielen ineen en Kaiden besloot niet langer 'te spelen' met zijn voedsel. Hoewel het spelen hem veel minder kwaad zou doen dan echt op zijn doel afgaan. Hij koos zijn doel, greep de haak die leeg was in zijn ene hand en de scalpel in de andere hand. Hij zette zich af en richtte zich op de jongeman. De drie schedels die zich bij zijn zij in zijn jas bevonden maakten geluid. Gegrom, gegiechel en een stikkend geluid kwam voort. De hond, het meisje en de verminkte maakten licht geluid. Maar dat was het enige wat Kaiden gebruikte op andere organismes dan zichzelf. Hij zou het natuurlijk niet winnen van een Ridder, misschien wel erger dan zwaar verliezen maar sowieso, één haal zou genoeg zijn. Hij had het bloed van het meisje geproefd.. teleurstellende smaak, dat zou zich dus ook door haar zus d'r bloed hebben verspreid. Dus het enige wat misschien nog te pruimen viel.. was die van de jongeman... die werd aangesproken tijdens het fluisteren met Noel. "Als jullie dan niet komen, kom ik jullie halen." zei Kaiden doods. Hij was nog maar enkele meters verwijderd van de jonge man en zwaaide met de haak aan de ketting, zijn scalpel stevig vast houdend, mocht hij dichterbij willen komen om de punt van de haak te willen missen, dan zou hij de scalpel in zijn maag krijgen. Kaiden had voor een paar minuten weer wat energie.. .maar of het langer zou kunnen duren in deze omstandigheden wist hij zelf niet.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: A cure for all that ails ya   

Terug naar boven Go down
 
A cure for all that ails ya
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Just Another Fairytale ::  :: ;; West-
Ga naar: