V Home*IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenKalenderFAQZoeken

Deel | 
 

 Hate will not heal you.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Hate will not heal you.   di mei 15, 2012 4:06 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Haar rechter arm lag stevig verbonden op haar borst. In haar linker arm had ze haar zwaard stevig vast. En de plek waar ze was. Een plek waar ze normaal nooit zou komen. Een plek waar haar zus maar al te graag kwam maar zij vervloekte. Maar ze was zwak en daar was ze op een wat pijnlijke manier achter gekomen. Zacht slikte ze terwijl ze haar zwaard wegstopte in de huls. Diep ademde ze in en richtte toen toch haar ogen op de uitgang. Kaiden.. De naam van die man bleef in haar hoofd hangen. Ze kon hem niet verbannen uit haar gedachtes en verder gaan. Ze voelde zich angstig als ze alleen was. Wenste dat Noel of Light naast haar stond om haar te kalmeren. Het liefst wenste ze nog Snow's warme sterke armen om haar heen. Maar ze had gezegd dat ze er alleen bovenop moest komen. Hoe stom kon ze zijn. Ze sloot haar ogen en probeerde haar ademhaling normaal te houden.

Er was iets in haar veranderd die dag. Iets wat ze nooit had verwacht dat zou veranderen. De ogen van Lightning. Hoe Serah door het masker van kalmte van haar zus door had gekeken en had gezien wat zich werkelijk schuilhield in haar zus haar hoofd. De angst voor het verliezen van haar. Het was.. Beangstigend. En daarom wou ze vechten, ze moest niet meer in haar schaduwen en kinderlijkheid hangen. Misschien was het haar tijd om te worden zoals Lightning was. Sterk en onafhankelijk. Zo trots en mooi zoals haar zus was. Zou zij ook ooit zo worden? Haar roze haren waaide voor haar gesloten ogen zodat ze die weer opende. Langzaam slikte ze terwijl Serah haar roze lokken uit haar ogen haalde. Een schaduw leek door de straten te lopen. Van haar vandaan. Zo rustig en kalm. "He wacht!" Klonk haar stem al vervaagde die in de leegte. Zachtjes slikte Serah terwijl haar hand weer naar haar zwaard gleed. Hoewel Starseeker een Bowsword was kon ze op dit moment haar rechter hand niet gebruiken en zo ook de boogfunctie van haar wapen niet gebruiken.

Er was enkel geen tijd hier over na te denken. De gestalte had haar laten schrikken. En Serah wou niets liever dan weten wie er achter de schaduw schuil hielt. Zo snel ze kon sprintte ze de hoek om en tot haar verassing zag ze inplaats van een drijging die ze zou kunnen verwachten de gestalte van een jong meisje. Yeul.. Serah glimlachte zachtjes maar toch een beetje op haar hoedde toen haar hand van haar wapen af gleed. "Yeul?" Klonk haar stem zacht. Ze deed een stap naar voren en bleef toen toch staan. Niet goed wetend wat te zeggen. Ze slikte zacht en bleef haar aan kijken. Wachtend op reactie.

____________________________


D E V I A N T A R T ~ F A C E B O O K ~ T W I T T E R
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Meron//Mochi

avatar

Aantal berichten : 59
Dirua : 70
Registratiedatum : 13-05-12
Woonplaats : In de dakgoot.

Character
Real name: JUDiTH
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Hate will not heal you.   di mei 15, 2012 4:52 am

I'm not scared to jump
I'm not scared to fall
If there was nowhere to land
I wouldn't be scared

Haar eeuwige drang om te lopen had Caius geïrriteerd. Tenminste, dat dacht ze. Ze was de man ergens kwijtgeraakt, maar maakte zich er geen zorgen om. Ze vond hem wel weer, waarschijnlijk. Het was altijd zo. Als er iets ernstigs zou veranderen in de toekomst zou ze dat weten, daar was ze vrijwel zeker in. Er was altijd wel iets wat duidde op verandering. Een gewoonte, een opmerking van Caius, een visioen. Vooral dat laatste. Zíj wist waar ze heengingen, nog voor dat Caius besloten had. Zíj was degene geweest die wist dat ze naar de stad moest om hem kwijt te raken, niet hij. Het was niet dat ze hem zo goed kende, meer dat ze het van te voren had doorgekregen. Er was iets, ze wist niet wat, maar ze was alleen geweest. Dus zocht ze. Naar de plaats die ze heel kort gezien had. Ze wist niet waar het was, alleen dat ze hem uiteindelijk wel zou vinden. Een voorspelling kwam immers altijd uit, anders was het geen voorspelling.

Ze was er niet helemaal zeker van wáár ze was, slechts dat haar mand zich langzaam maar zeker vulde met witte madelieven. Ze groeiden overal en nergens, zeker bij de huizen. De meesten beschouwden de bloemen als onkruid, maar Yeul wist er dingen van te maken. Vaak kransen, die ze meegaf aan mensen die een slecht lot tegemoet kwamen. Soms ook gewoon boeketten, die ze dan neerlegde op graven zonder naam. Er was niet echt een reden voor; het was waarschijnlijk een hobby, zoals mensen het noemden. Ze had het bij haar weten altijd al gedaan, sinds ze wakker was geworden. En zelfs toen had ze het niet raar gevonden, dus was ze ervan overtuigd dat het een gewoonte van haar was. De naamloze gestorvenen werden herdacht door een meisje zonder geheugen. Als ze ironie of sarcasme had gekend, dan was dit er het toppunt van geweest. Maar ze kende geen van beide tonen in haar stem, noch de emotie die erbij hoorde.

Ze wist niet waarom ze haar boog niet had meegenomen; Caius stond er altijd op dat ze niet ongewapend de straat opging en haar rang verplichtte haar eigenlijk tot het dragen van een wapen, maar ze weigerde. Vechten deed en kon ze toch niet, dus waarom een wapen? Om net te doen alsof je je kon verdedigen? Ze kon het niet, dus hoefde het niet. Het was heel logisch. Zuchtend sloot ze haar ogen, sloeg een straat in. Haar rechtervoet sleepte lichtjes, zoals altijd. Ze kon niet anders, als ze normaal probeerde te lopen deed het pijn. Vandaar dat ze niet kon rennen, en dus niets deed toen de voetstappen achter haar haar begonnen in te halen. Ze was niet bang; zoals al eerder gezegd, ze had iets gezien en dat was nog niet gebeurd, dus dat gebeurde haar nog. Ze zou pas bang zijn zodra ze zouden ophouden, haar constante blikken in de toekomst.

Haar ogen vlogen open, in een beweging draaide ze zich om. Haar lange blauwe haren wervelden rond haar lichaam, terwijl haar groene ogen zich focusten. Als ze zo keek… Dan was dit het. Ze wist nog steeds niet waar het op sloeg, maar dit was de plaats die ze had gezien, eerder vanmorgen. Alleen verschilde er een ding. In plaats van een lege straat, stond er dit keer een gestalte tegenover haar. Een bekende gestalte nog wel. Het was zo dat ze maar weinig mensen echt kende hier, maar van gezicht wist ze mensen wel te herkennen. Bij dit gezicht hoorde zelfs een naam. ‘Serah,’ kwam er op haar eeuwig zachte, emotieloze manier uit. Haar ogen gleden verder, naar de arm van het meisje. Ze was gewond geraakt, op de een of andere manier. Haar ene arm zat in het verband, de ander gleed net van een zwaard af. Even was ze gerustgesteld; niemand die haar vertelde wat ze moest gaan doen, gewoon Serah. Ze kende het oudere meisje niet echt, maar wist wel dat ze niet zo verschrikkelijk humeurig was als Caius soms. ‘Ik denk dat je verwacht dat ik vraag wat er gebeurd is, maar ik verwacht dat je dat niet prettig zult vinden. Dus dat laat ik achterwege.’ Op die manier sprak ze bijna altijd, in halve raadsels. Was gewoon niet anders gewend.


____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Hate will not heal you.   ma mei 21, 2012 4:27 am

Serah
Make my wish come true, let darkness fade to light
Show me there's still hope, show me it's not over
Battles we can win, our struggle lies within
Love will not leave you, hate will not heal you
Yeul werd als vreemd gezien. Maar als Serah het goed had was ze gewoon onbegrepen. En als Serah iets wou was het wel iedereen begrijpen. Zachtjes glimlachte ze terwijl ze haar aankeek. ‘Serah,’ kwam er op haar eeuwig zachte, emotieloze manier uit. Haar ogen gleden verder, naar de arm van Serah de blik van Yeul op haar arm deed Serah haar nekharen even tintelen en haar goede hand gleed naar het verband. Ze wou zeggen dat het niets was maar voor ze kon spreken klonk Yeul haar zachte stem weer. 'Ik denk dat je verwacht dat ik vraag wat er gebeurd is, maar ik verwacht dat je dat niet prettig zult vinden. Dus dat laat ik achterwege.’ Serah slikte zacht. Die raadsels. Ja dat was Yeul. Ze glimlachte licht ontspannen terwijl ze haar hoofd schudde. "Het maakt niet uit of je het wel of niet vraagt." Ze glimlachte wat meer terwijl ze Yeul aankeek. "Vind je het erg als ik vraag wat je hier doet?" Meestal was Yeul wel met haar metgezel Caius. Maar waar hij was.. Ze keek het meisje recht aan terwijl ze ontspannen glimlachte.

____________________________


D E V I A N T A R T ~ F A C E B O O K ~ T W I T T E R
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Meron//Mochi

avatar

Aantal berichten : 59
Dirua : 70
Registratiedatum : 13-05-12
Woonplaats : In de dakgoot.

Character
Real name: JUDiTH
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Hate will not heal you.   ma mei 21, 2012 6:38 am


Our old world is hard to find.
I doubt it was ever mine
To keep


Ze wist niet wat anderen over haar dachten; was geen gedachtenlezer. Dat wilde ze ook niet zijn, ze was gewoon Yeul. En als anderen daar een probleem mee hadden, had zij het niet door. Ze wist niet hoe de rest van de wereld was, maar haar wereld was genoeg om in te leven. Ze vond het geen probleem te reizen, maar ze had het ook niet nodig om voort te bestaan. Ze zou gewoon bij Caius blijven; waarschijnlijk voor de rest van haar leven. En dat was alles wat ze nodig had, want andere mensen maakten haar niets uit. Het was al apart dat ze Caius niet had verlaten. Waarschijnlijk omdat ze diep vanbinnen wist dat hij haar enige verbinding was met het leven van vroeger, het leven waarvan ze niet zeker was of ze het miste of niet.

Serah knikte en Yeul’s ogen lichtten heel even op bij haar antwoord. Het was amper zichtbaar, maar het gebeurde wel. ‘Dus ik kan het wel vragen, maar je vind het alsnog vervelend, is het niet? Anders had je het me verteld. Maar het geeft niet, ik hoef het niet te weten.’ Caius had haar verteld dat ze egoïstisch kon klinken als ze sprak zoals ze nu deed, maar daar had ze zich niets van aangetrokken. Dit was haar manier van praten en een andere manier kende ze niet. Dus praatte ze maar vanuit haar eigen standpunt. Emotieloos en objectief, maar wel altijd vanuit haar eigen ervaring. ‘Het is niet erg als je het vraagt; ik zocht iets en heb het gevonden.’ Als Serah echt wilde weten wat ze hier deed, dan moest ze het vragen. Want zover ging haar begrip van de menselijke geest nog niet.


____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Hate will not heal you.   

Terug naar boven Go down
 
Hate will not heal you.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» I just hate the drought!
» I really hate it here [Headmaster]
» [Hate] So remember, it's better to burn out than fade away.
» You only hate the road when you're missing home
» The cold, neither the warmth, can heal those wounds. [Rival]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Just Another Fairytale ::  :: ;; West-
Ga naar: