V Home*IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenKalenderFAQZoeken

Deel | 
 

 Everlasting dreams

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Moko

avatar

Aantal berichten : 36
Dirua : 36
Registratiedatum : 19-06-12
Leeftijd : 23

Character
Real name: Maaike
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Everlasting dreams   wo jun 27, 2012 2:56 am


Chihiro
✿ EVERLASTING  DREAMS

Met een schok schoot Chihiro overeind. Haar donkere ogen waren groot opgezet, en leken even tijd nodig te hebben om de duistere contouren om haar heen tegen het schijnsel van de maan te kunnen onderscheiden. Uiteindelijk herkende ze de plek. De grote eik die waar ze onder lagen en hen onderdak verschafte. Het lange gras dat zachtjes danste in de wind en tegen haar beentjes kietelde. En tot slot de grote witte draak die naast haar lag en haar met een bezorgde blik aankeek. Het was allemaal maar een droom geweest. Opgelucht liet Chihiro haar adem los in een diepe zucht en kroop ze toen dicht tegen Haku aan. "Hij was er weer he?" vroeg hij bezorgd met zijn telepathische stem, duidelijk verwijzend naar de nachtmerrie die eens in de zoveel tijd terug kwam en haar dromen teisterde. Chihiro knikte zachtjes en verborg zich zo diep mogelijk in zijn vacht. Ze kon het verschrikkelijke beeld maar niet uit haar herinneringen wissen. Haar moeder die bewegingloos op de grond lag, versteend en doordrenkt in het bloed... Chihiro sloot haar ogen toen ze de zachte neus van Haku tegen haar wang voelde drukken. "Ga maar weer lekker slapen, ik ben bij je," sprak hij fluisterend. Hij bleef haar net zolang aankijken totdat hij er zeker van was dat haar ademhaling weer het normale ritme had bereikt, en legde toen ook zijn kop weer neer in het gras.

Het was nog geen ochtend toen Haku voor een tweede keer gewekt werd. De draak spitste zijn oren en keek op, zijn gifgroene ogen samengeknepen tegen de horizon. Hij kon niemand ontdekken in het donker, maar hij had toch zeker voetstappen gehoord. De draak gromde zachtjes ter waarschuwing, en vouwde zijn lichaam dichter rondom Chihiro. Normaal zou hij zich onzichtbaar maken, omdat hij niet graag door mensen gezien werd, maar in de nacht was dit een ander verhaal. Chihiro was altijd bang in het donker en vond het niet fijn om te weten dat andere haar in haar eentje konden zien liggen, dan had ze toch liever de grote angstaanjagende draak om zich heen om haar te beschermen. En dit zou hij doen, haar beschermen met heel zijn leven. Hij voelde een zachte beweging toen Chihiro ook ontwaakte en hem vragend aankeek. "Haku, wat is er?" vroeg ze slaperig, terwijl ze in haar ogen wreef. "Sst, ik denk dat er iemand naar ons zit te kijken." antwoordde hij met een waakzame nuance in zijn stem. Snel dook Chihiro naar onder en tuurde ze met haar ogen over zijn lange lichaam. "H-hallo?" vroeg ze angstig toen ze duidelijk geritsel hoorde. "Wie is daar?"


____________________________


Once you’ve met someone, you never really forget them.
      It just takes a while for your memories to return.
✿ Chihiro

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max

avatar

Aantal berichten : 235
Dirua : 225
Registratiedatum : 08-06-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Belgium c:

Character
Real name: Max
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   wo jun 27, 2012 6:04 am



Ondanks dat het nog geen ochtend was, stond een jongen al op straat. Een echte thuis had hij niet, hij leek maar niet te kunnen wennen aan het feit dat hij een huis ter beschikking had, waar hij in kon slapen. Het was niet iets waar hij iedere dag kans op had. Een paar maanden lang had hij alleen maar buiten geslapen, helemaal alleen. Hij glimlachte toen hij zichzelf betrapte op een fout. Natuurlijk was hij niet alleen geweest. Amos was er ook altijd geweest, waar hij ook ging. In feite was hij de enige op wie hij kon vertrouwen. Ergens leken ze zo perfect op elkaar ingespeeld. Dat moest ook wel. Stel je voor dat ze in een gevecht verwikkeld zouden raken, dan zou hij op hem moeten vertrouwen om veilig weg te komen, terwijl hij afrekende met de aanvallers. Gelukkig voelde zij zich wel helemaal thuis in de stallen, waar elke knight zijn paard kon achterlaten.

Reece begon terug te lopen, zonder echt een doel te hebben. Het was heel erg vroeg in de ochtend, en er was nog niemand wakker, op een paar andere vroege vogels na. Zijn speer had hij maar meegenomen. Hij wist immers niet zeker of hij hem wel veilig kon achterlaten in het huis, en hij zou het zichzelf nooit vergeven als hij weg was. Een zucht schoof over de lippen van de jongen. Dit gebied was net nieuw voor hem, maar hij had niet echt het gevoel dat hij er wel wou blijven, ook al was het een mooie kans om te grijpen. Er liepen hier genoeg ervaren mentoren rond, die hem veel bij konden leren. Twijfelend bleef hij staan. Hij kon echt niet terug naar het huis gaan. Het was er te stil naar zijn mening. Daarom keek hij eenmaal om zich heen, controlerend of er niemand was die hem zag. Daarna verdween hij in het bos. Hij had wapens bij en zijn lichte armor zou hem wel tegen van alles kunnen beschermen. Plus, hij was niet echt bang om alleen buiten rond te lopen.

Zonder het te beseffen, was hij het bos van de wizards in gelopen. Na een tijdje stonden de bomen steeds verder uit elkaar. Reece had geen idee meer waar hij was, aangezien hij had lopen dromen toen hij steeds verder ging. Ach, hij was er nu. Waarom zou hij dan geen kijkje nemen? Wat voor erge dingen konden er gebeuren? "H-hallo?" Hoorde hij plots een angstige stem gedempt zeggen. Hij keek op, maar zag niet onmiddellijk iemand. Er stonden nog net iets teveel bomen. "Wie is daar?" De jongen stapte nog iets vooruit. "Als je mij bedoelt, hoef je niet bang te zijn", Zei hij, terwijl hij van achter een boom stapte. Wat hij zag deed hem bevriezen. "De vraag is eerder of ik bang moet zijn of niet", Zei hij, toen hij had uitgevonden hoe hij ook alweer moest praten. Nee, hij was niet snel bang, maar dit ging hem nu net iets te ver. Tegen een draak kon hij niet vechten. Wat dachten ze wel niet? Dat hij een of andere superheld was? Nee, hij was een student knight, niet eens zo heel erg goed. Hij deed een stapje achteruit, de draak scherp in de gaten houdend.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Moko

avatar

Aantal berichten : 36
Dirua : 36
Registratiedatum : 19-06-12
Leeftijd : 23

Character
Real name: Maaike
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   wo jun 27, 2012 7:17 am


Chihiro
✿ EVERLASTING  DREAMS

Met grote ogen keek Chihiro toe hoe er een gepantserd gestalte vanachter de bomen verscheen. De jongen verklaarde dat Chihiro niet bang voor hem hoefde te zijn en als ze op uiterlijk af moest gaan vond ze hem ook niet angstaanjagend over komen. Hij had wel wapens, maar hield ze zo in het zicht dat het niet leek alsof hij er mee pronkte, noch dreigde. Hij was hoogstwaarschijnlijk een ridder, nog jong als ze naar zijn leeftijd moest gissen. Chihiro zag hoe hij verstijfde en realiseerde zich toen dat Haku zich nog niet onzichtbaar had gemaakt. Ze was er zelf zo aan gewend geraakt dat hij in haar aanwezigheid was, dat ze vergat dat het soms bij andere nogal doodsangsten kon opwekken. Hoe vaak kwam je ten slotte een draak tegen? Dat was ook de reden waarom Haku zich vaak verborg voor anderen, zeker in publieke omgevingen.
Langzaam kwam Chihiro van achter haar veilige schuilplaats tevoorschijn en liet ze zich aan de ridder zien. Het aanzien van een jong meisje, ongedeerd in de schaduw van een grote draak moest Haku al in een beter daglicht zetten, maar voor de zekerheid kwam hij toch overeind en stapte hij opzij, de Knight nog nauwlettend in de gaten houdend. Hij lèèk geen bedreiging, maar dat nam niet weg dat hij nog steeds wapens bezat.

Chihiro schudde voorzichtig met haar hoofd. "Haku is niet gevaarlijk," mompelde ze met haar schattige stem. De draak trok even een wenkbrauw op en bromde zachtjes, de ridder zo duidelijk makend dat hij alsnog niks bij haar moest proberen. "Stel je maar eens voor, misschien geeft hij zijn naam dan ook wel," zond hij ondertussen naar Chihiro. Chihiro knikte, keek even kort naar de draak en liet haar blik toen weer op de ridder vallen. Ze schraapte haar keeltje. "Ik ben Chihiro," zei ze toen, "wat is jouw naam? Jij bent een ridder, toch?".


____________________________


Once you’ve met someone, you never really forget them.
      It just takes a while for your memories to return.
✿ Chihiro

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max

avatar

Aantal berichten : 235
Dirua : 225
Registratiedatum : 08-06-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Belgium c:

Character
Real name: Max
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   wo jun 27, 2012 9:12 am



Dit was echt wel een van de laatste dingen die hij zo vroeg in de ochtend had verwacht. Misschien was hij op de een of andere manier gewoon in zijn bed beland en lag hij nu te dromen. Het gesnuif van de draak klonk echter te echt. Reece vroeg zich af of hij eigenlijk ooit al een draak had gezien. Ja, in boeken enzo, op prentjes. Maar die dingen bewogen niet, tenzij ze bewerkt waren met magie. En dan nog, die plaatjes waren niks vergeleken met de draak hier vlak voor hem. Het eerste wat door zijn gedachten schoot, was het feit dat de draak wel een heel erg kinderlijk en bang stemmetje had in vergelijking met zijn omvang. En hij zag er niet bang uit. Het was allemaal heel erg verwarrend, tot een klein meisje plots van achter de draak kwam gestapt. Aha. Nu klopte het. Een beetje. Het was een vreemd zicht om een meisje zo klein en breekbaar ongedeerd naast zo'n gigantische draak te zien staan. Misschien was hij dan niet zo gevaarlijk, alhoewel. Toch leek het meisje hem te willen verzekeren dat het veilig was. "Haku is niet gevaarlijk," Zei ze zacht. Oh ja? Dat vond die draak niet echt. Waarschuwend bromde de draak naar hem. Reece hield zich in om niet nog verder naar achter te stappen. Echt belachelijk, goed bezig, echt waar, geweldig.

Het leek wel alsof het meisje en de draak met elkaar aan het communiceren waren, want ze knikte kort naar Haku, zoals ze hem daarnet genoemd had. "Ik ben Chihiro," Stelde ze zichzelf voor, "wat is jouw naam? Jij bent een ridder, toch?" Reece beet even op zijn onderlip. Was hij dat? Eigenlijk niet, maar eigenlijk ook wel. Het was verwarrend voor hem, hoe zou het klinken in de oren van een tienjarige? "Mijn naam is Reece. En mja... Bijna?" Zei hij aarzelend. "Ik ben nog niet officieel een ridder, maar ik wil er wel een worden. Ik kan wel al een heleboel dingen, maar ik moet nog meer bijleren voordat ik een echte ridder kan worden. En ik moet ouder zijn", Zei hij toen met een glimlachje. Hij wreef kort met zijn handen door zijn blauwe haar en zuchtte toen zacht. Wat was hij toch onmogelijk hopeloos.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Moko

avatar

Aantal berichten : 36
Dirua : 36
Registratiedatum : 19-06-12
Leeftijd : 23

Character
Real name: Maaike
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   do jun 28, 2012 8:38 am


Chihiro
✿ EVERLASTING  DREAMS

Langzaam kwam de zon op en kondigde deze de ochtend aan. Het veld werd in een warme gloed gezet en de bruine lokken van Chihiro kregen een goudkleurig randje. Het pantser van de ridder begon lichtjes te gloeien en nu pas kon Chihiro hem echt goed bekijken. Ze vond zijn uitrusting behoorlijk indrukwekkend. Zelf had ze een simpel gestreept shirtje aan met een roze kort broekje. Simpel, maar het zat lekker en het was haar kleding, vrij typerend voor een tienjarige. Chihiro liet langzaam een glimlachje op haar gezicht verschijnen toen de ridder zijn naam gaf en uitlegde dat hij nog niet volledig ridder was. Een leerling-ridder, dat kon ook natuurlijk. Chihiro had hier niet veel verstand van, zoals ze nog veel van de rassen moest leren, maar het had meteen haar nieuwsgierigheid getrokken, zeker toen Reece de leerling-ridder verklaarde dat hij wel wat in zijn mars had. "Oeh, zou je misschien wat kunnen laten zien?" vroeg Chihro geboeid. Ze had nog niet vaak een ridder in actie gezien, eigenlijk nog nooit. Het feit dat haar vraag Reece in verlegenheid zou kunnen brengen kwam niet in haar op, ze keek hem alleen maar met stralende ogen aan, hopend dat hij toe zou zeggen. De verlegenheid die ze een paar minuten eerder nog had laten zien begon alweer langzaam te verdwijnen.

Haku keek de jongen even onderzoekend aan toen hij Chihiro's verzoek hoorde, hopend dat hij haar niet als oefenspeeltje ging gebruiken. Maar, dat zou hij hoogstwaarschijnlijk niet durven. De jongen leek hem wel oké, goedaardig tenminste en overigens moedigde de draak het aan wanneer Chihiro contacten probeerde te maken. Het kon haar helpen in haar sociale ervaring, want om eerlijk toe te geven zou het niet geheel gezond zijn als ze alleen maar tegen een onzichtbare draak sprak. Bovendien, misschien hadden ze ooit het geluk iemand te ontmoeten die haar of haar moeder had gekend, wat hen misschien een stukje dichterbij zou brengen naar het grote raadsel van hun verleden. Haku was er niet geheel mee bezig, maar af en toe kon hij dit belangrijke vraagstuk niet uit zijn hoofd zetten. Er zou ooit een dag moeten komen dat Chihiro erachter kwam wie ze was, wie hij was.


____________________________


Once you’ve met someone, you never really forget them.
      It just takes a while for your memories to return.
✿ Chihiro

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max

avatar

Aantal berichten : 235
Dirua : 225
Registratiedatum : 08-06-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Belgium c:

Character
Real name: Max
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   do jun 28, 2012 10:49 am



De zon kondigde aan dat het ochtend werd. Eigenlijk zou hij nu al terug moeten zijn. Misschien had iemand hem nodig en liep die persoon hem nu te zoeken. Hij wist niet eens of hij wel buiten het gebied van the Knights mocht gaan zonder toestemming van iemand die hoger in rang stond dan hem. Hij leefde volgens de regels, maar aangezien hij hier nieuw was, kende hij de regels nog niet. Hopelijk overtrad hij er geen door hier op het veldje te staan. Want hoewel hij niet wist waar hij precies was, wist hij dat hij hier niet meer in de buurt van de stad was. Hij voelde de zonnestralen op zijn rug en hij merkte hoe zijn pantser de zon leek te weerspiegelen. Hij onderhield het goed en het blonk ook, zelfs al was er weinig licht. Het haar van het meisje kreeg ook een gouden gloed, waardoor ze nog meer een onschuldige aanblik kreeg. Zelfs de draak zag er ineens een heel stuk minder kwaadaardig uit in het licht van de zon. Chihiro leek redelijk tevreden met zijn antwoord, ze leek het zelfs te snappen. Dan had Reece het toch niet zo slecht uitgelegd. "Oeh, zou je misschien wat kunnen laten zien?" Vroeg ze onbeschaamd. Blijkbaar was ze over haar verlegenheid heen. Hij wist niet waarom, misschien omdat ze zijn naam wist of omdat hij eigenlijke en vrij onschuldige aanblik toonde. Hij liep niet te dreigen met zijn wapens en hij was gewoon zichzelf. Vriendelijk tegen iedereen die vriendelijk was tegen hem. Zo zat hij nu eenmaal in elkaar. Zinloos geweld vond hij een van de ergste dingen die er bestonden, dus hij deed er zelf nooit aan mee, integendeel. Hij zou het bestrijden, later, als zijn opleiding af was.

"Euhm, ja, tuurlijk wil ik dat", Zei hij een tikkeltje onzeker. Stel je voor dat hij een fout zou begaan voor de ogen van het meisje met haar draak. Daar zouden ze vast dagenlang over napraten. Hij riep zichzelf tot de orde. Een beetje zelfvertrouwen mocht er ook wel zijn. Hij deed een paar passen uit de richting van zijn toeschouwers; hij wou hen immers niet per ongeluk raken. Hij nam de speer in zijn hand en woog hem even. Toen koos hij een boom uit die niet te dik was, maar ook niet te dun. Eentje die hij makkelijk zou kunnen raken. Een boompje op ongeveer tien meter afstand leek hem perfect. Hij concentreerde zich en nam de speer toen stevig beet. Hij leunde een beetje achterover op de bal van zijn voet, bracht zijn arm naar achter en een paar tellen later vloog het wapen in een strakke lijn door de lucht. Met een dof geluid boorde het metaal zich in het hout, diep genoeg zodat het bleef zitten. "Zo kan ik gelijk wat raken, op een afstand van maximum vijfentwintig meter", Verklaarde hij, met een tevreden glimlachje op zijn gezicht.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Moko

avatar

Aantal berichten : 36
Dirua : 36
Registratiedatum : 19-06-12
Leeftijd : 23

Character
Real name: Maaike
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   vr jun 29, 2012 10:12 am


Chihiro
✿ EVERLASTING  DREAMS

Met haar ogen volgde ze geboeid elke beweging die Reece maakte. Hoe hij lichtvoetig achterover leunde, zijn arm naar achter bracht en vervolgens de speer met een soepele beweging naar voren gooide. Ze volgde de strakke lijn die de speer maakte terwijl hij door de lucht sneed, en hoorde het doffe geluid toen diens metalen punt zich in een boom spieste. Snel huppelde Chihiro naar de boom en keek ze met verwondering hoe diep de punt zich wel niet in het hout had doorboord. Stel je voor als dat een mens was geweest. Ze rilde zachtjes. "Pas op," hoorde ze Haku waarschuwen. "Het is scherp." Meteen draaide Chihiro zich om en liep ze weer terug naar de draak.
Reece verklaarde dat hij dit speerwerpen kon van zelfs een afstand van vijfentwintig meter. Met bewondering in haar ogen keek ze hem aan, terwijl ze zachtjes leunde tegen het warme lichaam van Haku. "Je wordt vast een goede ridder," stelde ze met een glimlachje vast.

Een opmerkelijk gerommel vanuit haar maag trok haar aandacht. Met rode wangen greep ze naar haar buik en besefte ze dat ze honger had. Ze had nog niet ontbeten, meestal zorgde Haku daarvoor, maar die zou haar op dit moment niet bij een vreemde alleen achter laten. Ze hoorde de draak zachtjes grinniken toen haar maag nog een keer borrelde uit protest en ze gaf hem zachtjes een duw met haar rug. "Reece..." mompelde ze, plotseling weer met een verlegen ondertoon. "Heb jij misschien iets te eten bij je?" Het zou niet de eerste keer zijn dat ze bij andere bedelde om eten, ze had ten slotte geen ouders die hiervoor konden zorgen. Gelukkig was de draak meestal wel goed in het vinden van voedselrijke plekken, en anders waren er altijd nog de steden met mensen die haar vaak wel wat aanboden. Ze hoopte dat Reece ook zo vrijgevig was..


____________________________


Once you’ve met someone, you never really forget them.
      It just takes a while for your memories to return.
✿ Chihiro

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max

avatar

Aantal berichten : 235
Dirua : 225
Registratiedatum : 08-06-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Belgium c:

Character
Real name: Max
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   zo jul 08, 2012 3:02 am



Meteen nadat Reece de speer in het hout had laten wegzinken, liep Chihiro er op af om het te bestuderen. Hij wou net zeggen dat ze moest uitkijken, maar blijkbaar had ze het zelf door. Of nouja, de draak had het door, hij wist het nog steeds niet zeker. Er moest een manier zijn voor de twee om te communiceren, anders zouden ze niet bij elkaar blijven. Anyhow, het meisje ging terug achteruit, wat hem eerlijk gezegd ook wel wat meer gerust stelde. Hij wou niemand pijn doen die het niet verdiende. Als ridder, of bijna-ridder, had hij ook zijn principes en waarden. Een onschuldige zou hij nooit iets aandoen, dat hoorde niet in zijn ogen. Hij wou vechten voor diegenen die dat zelf niet konden, voor eender wie die hulp nodig had. Het maakte hem ook niet veel uit welk ras dan ook. Hij beoordeelde nooit mensen die hij niet kende, al had je wel zo van die types die je best ontliep. Hij ving een bewonderende blik van Chihiro. "Je wordt vast een goede ridder," Zei ze met een glimlach. Het deed hem om de een of andere vage reden breed grijnzen. Hij was best blij met het compliment, al was ze zo klein en waarschijnlijk snel onder de indruk. Hij liep naar de speer toe en met een heftige ruk had hij het uit het hout gehaald. Een diepe groef bleef achter. Hij liet de schacht van de speer op de grond rusten en keek even rond. Het was echt al ochtend geworden, de laatste sporen van de nacht verdwenen. Plots werd zijn aandacht getrokken door een vaag gerommel. Hij kon het niet meteen thuiswijzen. De draak grinnikte, Reece wist niet waarom. "Reece..." Hoorde hij toen. Hij draaide zich om en keek haar aan. "Heb jij misschien iets te eten bij je?" Aha. Dat was het dus. Een bedenkelijke blik kwam in zijn ogen. De jongen had geen eten bij, hij had niet voorzien dat hij langer zou wegblijven dan het ontbijt. Op de weg hiernaartoe had hij echter wel enkele interessante bomen gezien. Misschien zou hij wel een diertje kunnen vangen, al zou het langer duren voor dat klaar zou zijn. Vuur maken zou hij ook niet kunnen, aangezien hij niks bij had om dat te doen. Hout kon hij wel sprokkelen, maar het in gang krijgen was een ander verhaal. "Ik wil best op jacht gaan, maar rauw vlees is niet echt aangenaam... Zin in een appel? Ik wil gerust in een boom klimmen om er enkele te plukken?" Stelde hij voor. Het was niet zo heel ver lopen, en het weiland werd omringd door bossen. Hij durfde wedden dat er hier ergens konijnen te vinden waren. Met zijn speer kon hij makkelijk jagen. Hij had lang genoeg alleen rond gedwaald om genoeg ervaring op te doen.

OOC: Sorry voor de extreme laatheid..

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Moko

avatar

Aantal berichten : 36
Dirua : 36
Registratiedatum : 19-06-12
Leeftijd : 23

Character
Real name: Maaike
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   vr aug 31, 2012 10:23 pm


Chihiro
✿ EVERLASTING  DREAMS

Chihiro trok een vies gezicht bij de gedachte aan rauw vlees. Ja, ze was dan misschien een hongerige wees, maar zover hoefde het nog niet te gaan. Kort bracht ze haar blik naar Haku. "Jij kan geen vuur spugen he?" sprak ze droogjes, met een grijns op haar gezicht. Haku had haar ooit verteld dat sommige draken, die geboren werden in de hete lucht van vulkanische toppen, soms beschikten over een adem van vuur. Maar, Chihiro had Haku nog nooit vuur zien spugen en ze wisten beide dat hij niet tot zo'n draak behoorde. "Ik ben een rivierdraak," antwoordde hij dan ook quasi beledigd. Chihiro grinnikte. Zwemmen kon Haku wel, zo waren ze erachter gekomen dat hij tot het watersoort behoorde.
Tot haar opluchting stelde Reece voor om dan maar appels te gaan zoeken. Ze knikte opgewekt. "Appels zijn mijn lievelingsfruit!" riep ze, terwijl ze zwijmelde bij de gedachte aan de frisse rode vrucht. Zij en Haku aten ze bijna iedere ochtend als het seizoen daar rijp voor was. Het meisje keek om zich heen en spotte genoeg bomen aan de rand van het weiland. Misschien hadden ze het geluk dat er zich ergens een gezonde appelboom bevond.

OOC: Me too.. Was bijna de hele vakantie weg, sorry. D:


____________________________


Once you’ve met someone, you never really forget them.
      It just takes a while for your memories to return.
✿ Chihiro

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Everlasting dreams   

Terug naar boven Go down
 
Everlasting dreams
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Sweet dreams (zack)
» Just Another Fairytale - Where dreams come true!
» Chasing dreams {Diaval}
» Dreams Inside
» Sweet Dreams are made of Memes [+Jordan Benitez]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Just Another Fairytale ::  :: ;; South :: ;; Field of Restless Time-
Ga naar: