V Home*IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenKalenderFAQZoeken

Deel | 
 

 Let us fight, once more...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Let us fight, once more...   vr jul 06, 2012 6:49 am




Tiro zat gehurkt op de stenen vloer van het paleis en schraapte met de buitenkant van zijn hand de kleine pitjes opzij tot ze op een hoopje bij elkaar lagen. Hij schepte ze in zijn handpalm op en liet ze voorzichtig in het zakje glijden. Die zou hij opnieuw moeten wassen, want het was gevaarlijk voor patiënten om ze toch zo voor te schrijven. Hij liet ze er voorzichtig inglijden en toen het volledig gevuld was, knoopte hij met een touwtje errond het zakje dicht. Hij duwde zich recht en keek met zijn heldergroene kijkers om zich heen. De kleur van zijn ogen was mooier dan de frisse nieuwe bladeren in de lente, of het vochtige gras in de ochtend. Hij kreeg wel vaker complimentjes over hoe prachtig ze waren, vooral van de oudsten, maar hij wimpelde ze altijd met rode wangen luchtig weg en gaf dan een complimentje aan de gulle gever terug. Tiro hield er niet van dat mensen zo aandachtig bij hem waren, het maakte hem wat onwennig. Hij schuifelde zenuwachtig heen en weer, welke kant was het nu weer op?! Memorial Garden… In zijn gedachten ging hij door het stratenplan en toen schoot het hem terug te binnen. In het midden van zijn gebied. Tiro liet zich meevoeren door zijn haast en rende door de gang. Hij liep nog even de kamer van Sára binnen en gritste een van de boeken mee, een dikke encyclopedie die hij van haar moest lezen maar hij was er nog steeds niet aan toe gekomen vanwege de drukte die dag. Hij had Lilith’s wonde gehecht en was de tijd even uit het oog verloren. En toen hij door de stad kruiden ging halen kwamen een paar hunters aan hem melden dat zijn mentor hem dringend nodig had. Een of andere student of kind die een gebroken been had door ernstig te vallen. Hij fronste zijn wenkbrauwen en liep sneller dan zijn hart eigenlijk zou aan kunnen de trap af. Hij hijgde en zijn hart bonsde als een gek, maar toch ging hij door. Het marmer onder zijn zware schoenen klonk als gekletter omdat hij zo snel liep, maar het maakte hem niet uit. Hij duwde de zware, witte deur snel open en sprintte de straat op. Independance day, de jaarlijkse feestdag van de onafhankelijkheid, kwam eraan en het merendeel van de elfen was bezig om dingen naar het centrum te brengen, om alles op tijd gereed te hebben. Hij kon met moeite zich over de straten bewegen, en de klok tikte wel degelijk verder. Hij duwde een aantal mensen opzij, en lette goed op wat ze in hun handen hadden als hij er nog opzij duwde. Het ging allemaal niet snel genoeg. Hij keek zenuwachtig op zijn horloge en besloot dat hij dan maar een andere weg moest nemen, via allemaal steegjes, maar toen zag hij tot zijn grote verbijstering dat iemand bereid was om hem op te pikken en richting zijn bestemming te brengen. Nou ja, bereid… Hij grijnsde toen hij een ruiter met een paard zag rijden over de straten en rende erheen. Zonder te aarzelen sprong hij op het witte paard en keek hij recht in de donkerbruine ogen van de zwartharige ruiter. Vriendelijk legde hij uit waar hij heen moest en maakte duidelijk dat het dringend was. De ruiter knikte en gaf zijn paard de sporen. De menigte week uit elkaar en liet het paard, met de ruiter en Tiro bovenop, passeren. Dichtbij de Memorial Garden was er minder volk, en het was nu makkelijk voor Tiro om zich ernaar toe te bewegen. Hij sprong zonder waarschuwing van het paard en landde behendig, terwijl de ruiter wegreed, op zijn voeten. Hij zakte door zijn benen door de klap, en duwde zich op zijn knieën terug op. Iets binnen in de jongen schreeuwde dat hij zich te druk maakte, dat het kind geen sterfgeval was, maar hij had ook een gevoel dat op zijn borst drukte. Een gevoel dat hij zich moest bewijzen. Zijn mentor had hem altijd verteld dat leren een goede zaak is, maar oefening en praktijk de beste hulpmiddelen tot slagen waren. Eindelijk kwam het park in zicht en Tiro stormde het terrein op. Hij draafde nog even verder, uitbollend van de snelheid waarmee hij rende, en bleef toen hijgend om zich heen kijken. Hij fronste zijn wenkbrauwen verbaasd en onbegrijpend. Hij zag nergens een kindje huilend bij zijn mentor zitten? En waar was zijn mentor eigenlijk?! Hij keek om zich heen en zag toen bij de twee stambeelden van de voormalige leiders haar staan. Hij rende naar haar toe en legde hijgend zijn hand op haar schouder. Ergens hoopte hij dat ze zou schrikken, want ze had hem wel goed opgejaagd. “Sára, waar is de gewonde?” Vroeg hij en liet perongeluk de dikke encyclopedie uit zijn handen vallen.

+ Sára only!



____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   za jul 14, 2012 8:22 am

Sára~
Tonight I'm screaming out to the stars
He knows he owes me a favor
It doesn't matter where you are
You'll be mine again

Zacht zuchtte ze en liet haar hand over het pakketje gaan wat haar net in haar handen was geduwd. "Zeg tegen Tiro dat er een probleem is bij the Memorial Garden, maak het niet te erg maar wel dringend." Sprak ze zacht en ze hief even haar hoofd. De jonge man knikte naar haar en verdween door de deuren. Langzaam opende ze het pakket en pakte de handbeschermer er met volle voorzichtigheid uit. Haar hand gleed automatisch naar haar nek waar het kristal zich niet meer bevond. Het was het laatste cadeau wat ze ooit van haar moeder had gekregen. Het laatste wat ze ooit had gehad en het laatste waar ze hoop mee had gehad. Maar nu had iemand het meer nodig. Ze kon voelen dat er iets aan zat te komen. iets waar zij alleen in stond op dit moment.

Ze zuchtte en liet de handbeschermer terug glijden in het paketje. Ze liet haar hand door haar blauwe haren glijden om ze vervolgens in een strik vast te binden en over haar schouder te laten hangen. In een korte luchtige jurk vertrok ze met het paketje in haar handen naar The Memorial Garden. In stilte bleef ze staan voor het beeld van haar moeder. Pas toen ze een hand op haar schouder voelde draaide ze zich half om. “Sára, waar is de gewonde?” Tiro's stem deed haar zacht glimlachen en ze schudde langzaam haar hoofd. "Nergens, ik had je gewoon hier nodig." Antwoordde ze simpel en bukte zodat ze de encyclopedie kon oppakken die hij had laten vallen. Ze legde hem terug in zijn handen en legde het kleine pakketje er bovenop. "Kijk daar eens in Tiro, het is iets.. Waar je hopelijk ooit iets aan zal hebben." Haar stem was zacht terwijl ze hem recht aankeek. Wachtend tot hij antwoord zou geven..

<3 Hunter - Falco - Mimi - Tiro

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   za jul 14, 2012 9:05 am




De vrouw schudde langzaam haar hoofd. Ze had een milde glimlach op haar gezicht, iets wat de jonge elf maar niet kon vatten. “Nergens, ik had je gewoon hier nodig.” Antwoordde ze simpel. Tiro’s mond viel onbegrijpend open. Hij had nog nooit zo hard gesprint, hij was op en af een paard gesprongen terwijl het liep! “Nou mooi, want ik denk dat ik zo meteen ook nog val.” Mompelde hij verward terwijl Sára zich bukte om de encyclopedie terug op te pakken die hij had laten vallen. Ze legde hem terug in zijn handen en legde het kleine pakketje er bovenop. Tiro keek er met een geconcentreerde frons naar, het kistje was dicht met een slotje en van eikenhout. “Kijk daar eens in Tiro, het is iets… Waar je hopelijk ooit iets aan zal hebben.” Haar stem was zacht terwijl ze hem recht aankeek. De jongeman keek er aarzelend aan en lachte kort en bedeesd even om de stilte weg te werken. “Uhm…” Haperde hij even. “Iet waar ik ooit iets aan zal hebben, dus ik kan het niet eens direct gebruiken?” Hij keek haar even aan en besefte toen dat zijn woorden misschien onvriendelijk klonken. “Sorry, ik bedoelde het niet zo.” Zei hij vlug en wist niet echt hoe hij het moest openmaken met het boek nog in zijn handen. Hij keek even rond en liep naar een bankje. Voorzichtig ging hij met de spullen in zijn handen erop zitten en legde het neer op zijn schoot. Hij opende het kistje zorgzaam en keek naar het voorwerp dat er in zat. Hij was sprakeloos.




____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   zo aug 12, 2012 4:48 am



.De opmerkingen van Tiro deden haar half lachen. Hoe verknipt het moment dan ook was nu. Want dit overgeven aan Tiro betekende het laatste wat ze had van haar moeder weggeven. In stilte keek ze Tiro aan hoe hij het pakket opende en er sprakeloos naar staarde. In stilte stapte ze naar hem toe en kwam naast hem zitten. Ze legde haar hand op de zijne en glimlachte zacht en warm naar hem. "Deze steen zit al lang in mijn familie. Het draagt het ziel van mijn moeder mee.. Ik weet zeker dat jij de enigste zal zijn die er goed voor kan zorgen." Ze glimlachte wat breder naar hem en schudde even haar blauwige plukken uit haar gezicht. "Mijn moeder.. Zei me ooit toen ik hem kreeg dat ik hem ooit door moest geven aan degene die het het meest nodig had.. Ik heb redenen te geloven dat jij dat bent Tiro." Opnieuw glimlachte ze zacht en haalde haar hand langzaam door haar haar. Ze zuchtte opnieuw zacht en schudde even haar hoofd. Ze wenste dat haar moeder hier nog was. Alles zou zo veel makkelijker zijn met Mimi aan haar zijde..
I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________



Laatst aangepast door Mimi~ op ma aug 27, 2012 4:43 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   zo aug 12, 2012 5:37 am




Sára liep naar hem toe en ging naast de jonge elf zitten op het bankje. Ze legde haar hand op de zijne, en Tiro voelde hoe warm en hoe lief ze het bedoelde. "Deze steen zit al lang in mijn familie. Het draagt de ziel van mijn moeder mee..." Tiro keek op van het pakketje en keek haar aan om aandachtig naar zijn mentor te luisteren. "Ik weet zeker dat jij de enigste zal zijn die er goed voor kan zorgen." Ze glimlachte naar hem, maar hij bleef serieus en aandachtig luisteren. "Mijn moeder... Zei me ooit toen ik hem kreeg dat ik hem ooit door moest geven aan degene die het het meest nodig had.. Ik heb redenen te geloven dat jij dat bent Tiro." Hij fronste onbegrijpend zijn wenkbrauwen. Hij liet zijn hoofd terug zakken en keek ongebrijpend naar de steen. Uiterst voorzichtig liet hij zijn hand in het houten kistje glijden en de steen omringen. "Meeste nodig hebben.." Mompelde hij haar woorden even herhalend. Hij keek terug op naar haar. "Sára, ik snap het niet. Welke redenen? Waarom zou ik deze nodig hebben? Wat doet het?" Vroeg hij langzaam en achter elkaar ratelend terwijl hij bij zijn woorden telkens even naar het kistje keek. Toen merkte hij nog een voorwerp in het kistje op. Hij keek ernaar en nam het toen eruit. Het leek iets bekend, maar Tiro kon het door al zijn vragen niet plaatsen wat het was. "En wat is dit?" Hij kon een klein lachje niet onderdrukken, en keek toen naar de voorwerpen in zijn handen. In zijn rechterhand iets wat hij vaag herkende, en in zijn linkerhand een Amethist. De jongen begreep er helemaal niets van...




____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   vr aug 17, 2012 9:21 am


Sara luisterde maar half naar hem en ze schudde haar hoofd bij zijn woorden. Haar blauwe ogen drongen diep door in de zijne. "Tiro.. Stel geen vragen alsjeblieft." Fluisterde ze zacht. De herinneringen aan haar moeder brachten haar tranen in haar ogen op. Mimi.. Waarom had haar moeder haar met al die vragen achtergelaten. Ze snapte het gewoon allemaal niet.. "Al wat ik weet is dat je nooit en dan ook nooit moet scheiden van die handbeschermer. Tot je iemand hebt gevonden aan wie je het kan overgeven. Alsjeblieft." Fluisterde ze zacht terwijl ze hem recht aankeek. Hij moest luisteren. Tiro betekenende zo veel voor haar. Hij moest gewoon haar woord nemen en luisteren. Al wist ze dat zo'n slimme en bijdehante jongen als hij alles behalve zou luisteren.



I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________



Laatst aangepast door Mimi~ op ma aug 27, 2012 4:42 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   vr aug 17, 2012 9:31 am

Tiro keek naar Sara terwijl ze fluisterde. Hij kon niet wegkijken van haar ogen, prachtige blauwe kijkers waarin hij kon verdwalen. Ze deden hem denken aan de eindeloze zee waarin hij verlangde om te gaan zwemmen, en de heldere lucht waar hij uren naar zou kunnen staren. "Ik heb je hem nooit zien dragen..." Mompelde hij. "Waarom had je hem dan niet aan? Waarom zou ik hem wel aan doen" vroeg hij. "Sorry dat ik vragen stel, ik snap het gewoon niet." Hij staarde haar onbegrijpend aan.

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   vr aug 17, 2012 9:36 am



Sara schudde lachend haar hoofd terwijl haar hand naar haar keel gleed. Waar nu de steen niet meer hing. "Ik had hem altijd om Tiro." Verzuchtte ze zacht terwijl ze hem aankeek. Het was haar opgevallen hoe hij in haar ogen had gestaard. Het was dezelfde manier geweest waarop zij naar die van haar moeder had gestaard. Die andere wereld die zichtbaar was in die zee van blauw. Het was gewoonweg iets wat niet te beschrijven was.. "Je hebt hem enkel nooit gezien." Fluisterde ze zacht en zuchtte opnieuw even zacht.

I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________



Laatst aangepast door Mimi~ op ma aug 27, 2012 4:42 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   vr aug 17, 2012 11:19 am

"Ik heb hem inderdaad nooit zien hangen aan je nek," glimlachte hij. "Nouja, niet dat ik daar keek." Hij lachte schaapachtig en onwennig, terwijl hij een lichte blos op zijn wangen kreeg. Hij wendde zijn blik snel af en keek naar de steen en de handbeschermer. "Jij bent er al wat meer vertrouwd mee," begon hij en stak zijn handen met de voorwerpen erin naar haar uit. "toon jij maar hoe hij moet."

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   vr aug 17, 2012 12:56 pm



Zijn woorden horend begon ze te lachen. Voorzichtig pakte ze de handbeschermer op en liet de steen nog even liggend in haar hand. Vervolgens knikte ze zachtjes en keek nog even op naar hem waarna ze langzaam zijn hand in de hare nam. Met een paar snelle bewegingen had ze de handbeschermer al rond zijn hand gekregen en liet nog even haar twee vingers op de steen liggen. In stilte bleef ze even zo zitten en glimlachte uiteindelijk toch nog. "Ik wist wel dat hij precies zou passen." Fluisterde ze zacht terwijl ze zacht glimlachte en op keek naar hem.

I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________



Laatst aangepast door Mimi~ op ma aug 27, 2012 4:41 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 20, 2012 6:35 am

Tiro liet haar gewoon doen toen ze zijn hand opnam en met een paar snelle bewegingen al snel de handbeschermen aangekregen had. De jongen elf zijn handen waren best fijn, maar wel redelijk groot, en toch pastte de handbeschermer perfect. Ze had waarschijnlijk hem laten maken, het was de steen die een speciale waarde had als ze hem aan haar nek hangen had al die tijd. Haar vingers rustten nog even op de Amethist. "Ik wist wel dat hij precies zou passen." Fluisterde ze zacht terwijl ze naar hem glimlachte toen ze allebei opkeken. De healer apprentice keek even om zich heen, om tot de ontdekking te komen dat het park langzaam aan leegstroomde. Er waren geen mensen te bespeuren, enkel een paar vogels op een tak, en zij natuurlijk op het bankje bij de monumenten. Tiro keek zijn mentor terug aan, en hief zijn handen op om de blauwe plukken haar uit haar gezicht te strijken. De kleur was bijna net hetzelfde als haar ogen, maar dan op een andere manier. Sára Telrûnya, hij wist haar volledige naam wel. "Dank je wel," Hij hoorde vogels in de bomen vrolijk fluiten bij zijn zoete woorden. Zijn handen lagen op haar wangen en de koele steen drukte tegen haar volle, blanke wang. Ze was 4 jaar ouder dan hem, maar het maakte hem allemaal niet uit. Niets maakte hem meer uit. Hij moest zich helemaal niet voorover bogen toen hij zijn gezicht dichter bij het hare bracht, hij was niet zo groot maar ook niet te klein. "mentor." fluisterde hij er nog zacht achteraan, toen hij zich onzeker begon te voelen en op het laatste moment nog terug wou krabbelen maar zichzelf dwong om toch door te gaan. Hij drukte zijn lippen op de hare en kon zijn glimlach niet bedwingen toen hij ze er weer af haalde, hij had het gedaan. Eindelijk, en gelijk voelde hij het rood naar zijn wangen stijgen.

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 27, 2012 6:38 am


Er gebeurde twee dingen die ze absoluut niet had verwacht. De jongere jongen voor hem drukte na het woord 'mentor' zijn lippen op de hare, iets wat ze compleet niet zag aankomen. En ten tweede.. Ze kuste terug.. En toen hij zijn lippen van de hare haalde voelde ze de zin hem naar haar terug te trekken. Inplaats daarvan keek ze beschaamd weg terwijl het schaamrood naar haar wangen steeg. Snel spiedde ze met haar amberkleurige ogen de omgeving af zoekend naar iemand die hen net had kunnen zien. Maar in de verre omtrek was niemand te zien. Iets wat haar kloppende hart iets deed kalmeren. Het liefst sloeg ze Tiro nu vol in zijn gezicht en vertrok ze zo snel als ze kon. Maar dat kon ze simpelweg niet. Inplaats daarvan bleef ze stil zitten met haar slanke handen opgetrokken tot vuisten op haar knieën en haar blik verbaast en recht vooruit. Ze deed haar best haar hart onder controle te krijgen en forceerde een glimlach op haar gezicht terwijl ze zich terugdraaide naar de jongen. Echter vervaagde haar glimlach zodra hun ogen kruiste en ze slikte even. "Tiro.. Dit is.. Niet goed." Fluisterde ze zacht.. Waarom.. Wat deed.. Haar hand begon zacht te gloeien Wellicht iets van haar wizardbloed dat in haar omhoog kwam ze wist het niet. Maar voor ze het wist gloeide ze helemaal een duidelijke hitte die binnenin haar lichaam naar haar hart trok..

I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 27, 2012 8:13 am

De reactie van de jongedame, die tevens ouder was dan hem, zorgde ervoor dat hij zich onwennig voelde. Hij wist niet wat te zeggen, en dus keek hij naar de handbeschermer die bevestigd was. Het zweet stond in zijn handpalmen, nog even en het brak hem ook uit op zijn gezicht.. dat wou hij echt niet. Hij wreef een lok achter zijn oren terwijl hij zijn blik afgewend hield. "Ik..ehh..." De jonge elf kon niet meer uit zijn woorden komen. " ik w..weet het?" Ze had hem wel teruggekust, en dat vond hij wel een tikkeltje vreemd. Hij wist zoveel over kruiden en hoe hij wonden moest helen, medemogelijk door haar dat wel, maar in de liefde.. Daar had hij geen kennis van. "Uhm..ik...eh.." Hij aarzelde even, hij wou niet weg...

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 27, 2012 8:26 am

Duizenden gedachten raasde door haar hoofd en Sara kon het gewoon niet bevatten. In stilte smeekte ze om haar moeder. Om advies van degeen die ze altijd kon vertrouwen. Maar haar moeder was niet meer dat wist ze pijnlijk goed. Zijn woorden deden haar vuur vanbinnen nog warmer maken en langzaam draaide ze zich om naar de jongen. Ze legde haar hand op zijn wang en duwde zijn gezicht half op. Ze glimlachte warm en drukte zachtjes haar lippen op de zijne. Ze hoefde niet eens meer de regels te volgen of wat dan ook. Voor een enkele seconde was die jongen hier voor haar al wat uitmaakte.

I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 27, 2012 8:42 am

Tiro keek op toen ze daar voor zorgde en sperde zijn ogen wagenwijd open toen hij haar lippen tegen de zijne voelde. Alhoewel dat hij niet zo veel van de liefde wist, zoende hij gelijk met haar mee omdat het niet zijn hoofd, maar zijn hart was die hem dat opdroeg.

Hij voelde zich geweldig door haar, helemaal geweldig. Alles leek perfect, niets maakte nog uit. "Sára ik," Tiro onderbrak de zoen om iets te zeggen, zijn gezond verstand kwam bovendraven en wou dit alles tegenspreken, maar hij bedacht zich en drukte zijn lippen gewoon de hare, terwijl hij zijn handen teder op haar wangen legde.

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 27, 2012 8:46 am

Zijn stem deed haar opkijken. Haar amberkleurige ogen twinkelde zacht. Ze voelde zijn zachte handen op haar huid en ze voelde zich vreemd vrij vanbinnen. "Wat is er?" Fluisterde zacht terwijl ze op haar beurt haar hand rond zijn wang legde. Ze wist niet precies wat er met hem aan de hand was. Maar ze wou het maar wat graag weten.

I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   ma aug 27, 2012 10:23 am

De jonge elf schudde zijn hoofd, het was niets.. echt niets. Het gevoel dat hij zijn buik voelde, tintelend naar zijn hele lichaam, versperde zijn gedachten en hij kon niet meer helder nadenken zelfs. "Niets" Hij glimlachte, en het was niet geforceerd. Hij glimlachte om zichzelf, om hem en haar.. Hij drukte zijn lippen terug op de hare, hield even haar hand vast en hoorde toen aankomende geluiden. Hij keek haar even aan, en omklemde met zijn ene hand het houten kistje terwijl hij de andere met zijn handpalm omhoog hield zodat de amethist zichtbaar werd. "De handbeschermer is echt geweldig Sára." Hij glimlachte tevreden. "En ik hou het kistje wel om hem in te bewaren eventueel." Hij keek haar aan. "Ik ga proberen hem nooit meer af te hoeven doen." Hij zuchtte even opgelucht toen de geluiden weer wegstierven toen de mensen wegliepen.

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   do sep 06, 2012 10:35 am


Een traan rolde over haar wangen. Versleten en vernietigd keek het kleine blauwe meisje op. Die jongen met zijn zwarte haren en de ogen van haar moeder. Wat deed hij naast haar zusje? Ze snikte even en schrok op toen ze de warme zachte handen van haar moeder rond haar schouders voelde. 'Mama wie is dat naast Meredith.' Snikte het blauw harige meisje zachtjes en veegde met haar mauw een traan weg. 'Liefje, dat is je broertje Dave.' Haar moeders stem, zo warm, zo liefdevol maar zo misplaatst. Hoe kon ze zo lief zijn als die jongen daar voor enkel een vernietiging was van haar leven? Haar ogen werden echter nog groter toen ze ineens een donkere brutere lach hoorde. In stilte kroop ze ineen en wou ze zich bijna tegen haar moeder aandrukken. Om nog even te ontsnappen uit die haat. Maar het was te laat. Een duistere gestalte boog zich voor haar. Een grote hand vormde zich rond haar wang en haar moeder deed niets aan de man met dat masker op dat zo gevaarlijk dicht bij haar kwam. Nee ze duwde Sara zelfs naar voren bijna tegen de man aan! In stilte barste Sara in huilen uit. Ze vond hem eng! Hoe die dode ogen van dat masker door haar ziel boorde. Hoe moest ze hier tegen vechten.. En toen zijn andere hand zijn gezicht langzaam ontdeed van het masker stopte Sara's adem. Stopte haar hart voor een enkele seconden voor die in topsnelheid doorsloeg.
Want twee paar ogen, identiek aan de hare staarde recht in haar ziel..


De gedachte aan de eerste ontmoeting met haar vader deed een traan over haar wangen lopen. Setherian Fel'dan.. Hoe zou ze ooit die naam kunnen vergeten. De man wie ze haatte. Wie ze het liefst zag verdwijnen en nooit meer terug zag. Toch kon ze het niet uitspreken. Een verlangen zo groot en toch zo miezerig klein dat niemand het kon zien. Ze zuchtte zacht toen ze weer terug naar het heden werd gezogen door Tiro's woorden. Afwezig knikte ze even terwijl haar amber kleurige ogen de mensen volgde die voorbij liepen. "Het word al laat.." Fluisterde ze zacht en legde automatisch haar vingers op de edelsteen al lag die nu dus in Tiro's hand. Ze voelde de kalmte er van af komen en probeerde meteen haar dagdroom te vergeten. "Wellicht zouden we op zoek moeten gaan naar iets te eten." Ze glimlachte opnieuw even terwijl ze aanstalten maakte om op te staan. Ze wou gewoon weg uit deze tuin. Deze tuin zo vol herinneringen en pijnen. Vooruit lopen, nooit stilstaan, nooit achterom kijken. Gewoon vooruit lopen.. Overleven..

I just wish I could understand my father.

Sára

____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
LauraDINOSAUR
ɢяεεκ мчтнσʟσɢч ғяεακ
avatar

Aantal berichten : 792
Dirua : 590
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : The Pisces Temple, 12th temple, Sanctuary.

Character
Real name: Laura
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   vr sep 07, 2012 7:51 am

Tiro hief zijn andere hand op om de vingers van zijn mentor vast te nemen. Ze leek een beetje van slag, maar hij vroeg er niet verder over door. Hij knikte. "Maar.. Jij mag toch eten in het paleis? Ze zullen het vast niet zo heel erg vinden." Hij glimlachte en wachtte even. "Al heb ik niet veel honger." Hij haalde zijn hand van haar vingers af en legde die op haar wang. "Ik ben nog steeds een beetje verwonderd" Zijn lippen drukten zich dit maal op haar wang. "Kom, laten we gaan."

____________________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://anotherfairytale.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Let us fight, once more...   

Terug naar boven Go down
 
Let us fight, once more...
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Fight place
» Let's fight [Mangle]
» This is my fight song
» This is a Fight to the Death [Closed]
» We'll fight for what is ours {RC-TC fight}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Just Another Fairytale ::  :: ;;North :: ;; The Memorial Garden-
Ga naar: