V Home*IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenKalenderFAQZoeken

Deel | 
 

 Feeding on my victims

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Feeding on my victims   ma mei 07, 2012 9:32 am

Kaiden begroef zijn tanden die akelig scherp gevormd waren voor die van een Wizard. Hij had met zijn hand een gat gegraven in de maag en de organen eruit gerukt. De benen van de elf dreven in het water van het meertje. Kaiden scheurde een stuk vlees met zijn mond los van de zij en gebruikte zijn handen daarna om het simpel los te scheuren. Elf... het smaakte lekker, beter dan mens... en weer vervulde dat rauwe... en smerige vlees op een of andere manier zijn honger zoals normaal eten dat niet kon. Zijn handen waren tot de schouders onder het bloed en zijn mond was een rode vlek. Het bloed dat langs het lichaam droop stromde het water in. Hij stopte even met zijn lunch om het bloed weg te vegen van zijn mond, als het opdroogde zag het er niet uit. Daarbij hij had bijna genoeg dus veel langer zou hij niet doorgaan. Hij ging met zijn hand het lichaam in via het gat en zocht naar het vitale orgaan dat het zou beeindigen. Wreed als hij was voelde hij het orgaan nog kloppen mede dankzij zijn magie. Hij grijnsde naar de vrouw en keek met wilde ogen in die van haar die geshocked stonden.... hij trok het hart los en haalde het eruit. Met zijn hand bootste hij voor de grap het kloppen na voordat hij het aandachtig bekeek. Hij at nooit het hart... dat zou niets goeds brengen. Hij gooide het hart het water in en at nog zijn laatste stuk losgescheurd vlees met zijn hand op toen hij iets hoorde. Het vlees viel in het water en hij draaide zich om, hij keek recht naar een ridder. Hij glimlachte met een voldane blik in zijn ogen. Een blik die zei dat hij genoeg had gegeten, onbeschaamd stapte hij op zij zodat het lichaam goed zichtbaar was voor de ridder. "..Het was lekker," zei hij zacht zonder zijn mond echt te bewegen. Hij hief zijn hand zachtjes maar er gebeurde nog niks... NOG niks. "Dit doet me denken aan de ridder van laatst... die had ook lekker gesmaakt... ik vraag me af of de ogen al uit de put zijn gevist."

-Raccoon-

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raccoon
шαяяıσя ɢσɔɔεƨ ʟıɢнтпıпɢ
avatar

Aantal berichten : 382
Dirua : 365
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Bodhum City

Character
Real name: WazBeer
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   ma mei 07, 2012 9:59 am


Alles om maar even weg te komen uit de drukke stad. In plaats van rondzwerven door het gebied van haar eigen soort, vond ze het beter om dit maal eens verder te gaan en de grenzen over te steken. De elven hadden een groot bos, een bos bood de kans om even fijn alleen te zijn en wat te trainen. Natuurlijk kon je ook hier een enkeling tegenkomen, maar het was er nooit zo druk. Niet dat ze er niet tegen kon. Nee, ze deed toch immers haar werk en kwam ook wel eens opdagen op een feestje. Maar af en toe, af en toe had ze die rust zo erg nodig. Dan liet ze zelfs Serah alleen. Die bleef toch liever daar, dan dat ze mee ging op een van haar trainingstochten.
Met rustige passen bewoog ze zich voort over de bosgrond. Haar voetstappen maakte haast geen geluid hier, door de zachte ondergrond. Des te makkelijker was het om te luisteren naar eventuele geluiden. Eerst was er niets anders te horen dan het geritsel van bladeren en het fluiten van enkele vogels. Toch was er iets dat de normale bosgeluiden verstoorde. Ietwat nieuwsgierig liep ze in de richting van het smakkende geluid. Wie liep hier nou weer te eten, ergens middenin een bos. En zo veel lawaai ook. De man kwam inz zicht. Hij stond naast het meer en stond op. Hij leek haar al opgemerkt te hebben, want hij keek haar aan en stapte opzij. In het water lag het uiteengerukte lichaam van een elf. De mond en kleren van de man zaten vol bloed. Had hij nou lopen eten, van die elf? Met een koele uitdrukking hield ze stil, hoewel ze vanbinnen toch wel verbaast was, licht geschokt ook wel. Vooral om wat hij daarna zei, over de ridder die hij blijkbaar verorberd had. Voor hetzelfde geld had dat haar zusje kunnen zijn. Light's ogen vernauwde zich een beetje, waarna ze haar hand onopgemerkt iets dichter bij haar gunblade bracht. 'Gewoonte van je?' sprak ze hem toe.

KNIGHT // GUARDIAN // 21 YEARS // SINGLE // HEALTHY

____________________________

Lightning Farron || Aeris Fëanor || Ayana Ryvain

LIGHTNING..
IT FLASHES BRIGHT, THEN FADES AWAY..
IT CAN'T PROTECT..
IT ONLY DESTROYS...
HopexLight:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   ma mei 07, 2012 10:17 am

'Gewoonte van je?' sprak de vrouw. Kaiden lachte enkel, "Ik eet ja als je dat bedoelt." alleen geen echte lach verscheen enkel het geluid. Hij keek naar het lijk en hief zijn hand. Het lichaam bewoog omhoog als een marionet. Kaiden maakte wat gebaren en het lichaam ging recht voor hem staan met armen gespreid alsof het een schild was. 'dood is een omhelzing vergeleken de pijn van net,' zei het lichaam van de elf dankzij Kaiden. Kaiden keek naar de ridder en grijnsde dit maal wel echt met ook een lach, een waanzinnige lach die zou blijven aanhouden tot in nachtmerries van de zwakken. Kaiden hief zijn andere arm en uit het water klommen naar verloop van een paar seconde nog 2 lijken, eentje helemaal verrot en half uit elkaar gevallen, de ander bijna een puur skelet. "De dood... is een rustplaats, voor mijn pionnen.... ik eet vaker op dezelfde plek." zei kaiden rustig. "Ik heb geen honger... vrees niet... tenzij je daadwerkelijk bang bent.. wat te begrijpen zou zijn."zei hij met een vreemde grijns. De 3 lijken waren niet erg stevig maar ze zouden wel een klap of 2 voor hem kunnen opvangen voordat ze kapot zouden gaan. Hij had zijn kracht niet zoveel moeten verspillen met het martelen van de zwakke elf. Hij keek de ridder aan en wachtte geduldig af tot wat ze zou uitspoken, waarschijnlijk zou ze niet simpel weglopen of wegrennen, zo ja als ze dat toch deed kon hij weer verder met jagen en eten. Zijn favoriete bezigheden, vooral op wezens die zo sappig en vlezig smaakten. Wat wel logisch was als je een organisme was.

-flutpost sorry XD-

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raccoon
шαяяıσя ɢσɔɔεƨ ʟıɢнтпıпɢ
avatar

Aantal berichten : 382
Dirua : 365
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Bodhum City

Character
Real name: WazBeer
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   di mei 08, 2012 8:30 am


Lightning bleef staan en plaatste een hand in haar zij. De man liet haar nog twee lijken zien, speelde met de lichamen als poppen. Het was ziekelijk, maar ze liet verder niets merken. Nee, wat had het voor zin om vies te gaan kijken. Bang was ze niet, maar ze kon niet zeggen dat ze graag bij deze man rondhing. Dat deed niemand waarschijnlijk, behalve misschien de wezens die net zo'n zieke geest hadden als hem. Het waren elven die hij hier had vermoord en gegeten. Niet haar zaak dus. De relaties tussen de elven en ridders was sowieso niet echt de beste, dus waarom zou ze hun gevallen mannen wreken. Nee, er zou actie ondernomen worden wanneer hij zich te dicht rond haar huis bevond, wanneer hij ridders aanviel. Ze had al gehoord dat hij er eentje had kunnen pakken. Eigenlijk ging dat al te ver. Wat zeker was, Serah bleef veilig. Als hij het ook maar in zijn hoofd zou halen haar aan te vallen. Lightning opende haar mond weer om te spreken. 'Zolang je maar van bepaalde Knights afblijft. Dit zijn mijn zaken niet, maar laat je, je zien op mijn territorium, laat ik het praten achterwegen' zei ze op een bloedserieuze toon tegen hem. Ze had geen idee wat hij van haar dreigement aan zou nemen, of hij zou lachen. Hij kende haar niet, noch haar vechttechnieken. Ze wist dat ze niet verloren was als ze hem aan zou vallen, maar dat wist hij niet. Ze draaide zich om, het gesprek was klaar naar haar mening. Het had geen zin om hier uren te gaan staan, bij deze vreemdeling. Zelfs al zei hij dat hij haar ridders niet met rust zou laten, dan nog had het geen zin om hem te overtuigen dat hij van hen weg moest blijven. Zo ziek als hij al was, hij zou simpelweg niet luisteren.

KNIGHT // GUARDIAN // 21 YEARS // SINGLE // HEALTHY

____________________________

Lightning Farron || Aeris Fëanor || Ayana Ryvain

LIGHTNING..
IT FLASHES BRIGHT, THEN FADES AWAY..
IT CAN'T PROTECT..
IT ONLY DESTROYS...
HopexLight:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   di mei 08, 2012 9:15 am

'Zolang je maar van bepaalde Knights afblijft. Dit zijn mijn zaken niet, maar laat je, je zien op mijn territorium, laat ik het praten achterwegen' zei ze op een bloedserieuze toon tegen hem. Kaiden grijnsde, "Lang geleden sinds een ridder mijn smaakpapillen heeft gezegend. Nu ik jou zo hoor praten.. denk ik dat het weer tijd word. Voor een bezoekje daar." zei Kaiden met een nietzeggende grijns. Hij zag haar weglopen als het ware. Dus stuurde hij zijn poppen erachter aan. Ze rende letterlijk naar de vrouw toe. "Mag ik vragen.. wat u naam is? Dan weet ik wat ik moet bestellen als ik er ben, misschien heeft u een dochter? Een broertje? een zoontje? een zuster?" zei Kaiden dit maal lachend. Hij liep op haar af en lachte, hij gooide zijn jas op de grond. Zijn bovenlichaam was ontbloot, over zijn romp waren zeker drie verschillende huidskleuren verspreid, 1 heel groot stuk bij de plek van zijn hart en longen en eentje bij zijn zij. Beide waren als het ware aan de rest gehecht en de hechtingen zaten er nog steeds in. Hoewel het eruit zag alsof ze er al jaren zaten, wat ook het feit was. Er waren degelijk spieren te zien die je niet zou verwachten, Kaiden wees naar zijn arm waar een heel groot litteken is, "het duurt maanden tot een bot hersteld is wanneer het gebroken is... alleen het duurt maar een paar weken om een nieuw bot... laat ik zeggen van een slachtoffer, te laten hechten aan mijn spieren." Zei Kaiden lachend. Hij leunde licht naar voren en keek de vrouw aan van een paar meter afstand terwijl zijn poppen haar omsingeld hadden.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raccoon
шαяяıσя ɢσɔɔεƨ ʟıɢнтпıпɢ
avatar

Aantal berichten : 382
Dirua : 365
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Bodhum City

Character
Real name: WazBeer
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   di mei 08, 2012 9:26 am

Raccoon schreef:

Zelfverzekerd wandelde ze verder, ze was niet bang dat hij haar zomaar zou aanvallen. Lightning was nog niet eens ver, voor ze zijn gelach weer door het bos hoorde echoën. Meteen daarna kwamen zijn lijken op haar af en begonnen haar dingen te vragen. Hij wilde haar op haar tenen trappen en ergens knapte er ook wel iets toen de poppen het laatste woord uit hun reeks uitspraken. Een zus, ja ze had een zus. Haar uitdrukking bleef echter even strak als deze altijd was. Ze liet niets zien, toonde geen belangstelling bij de woorden. Haar naam zou ze natuurlijk ook niet zeggen, gezien de man er niets goeds mee wilde. Nu de poppen haar hadden omsingeld, kwam ook hij aangelopen en keek haar aan. Zijn bovenlichaam was te zien, de hechtingen. De woorden die zijn lippen verlieten, maakte haar drang om weg te gaan enkel sterker. Ze bleef niet graag kletsen met zo'n freak. Hij was nu meer dan een vreemdeling, hij was nu een bedreiging. Een bedreiging voor haar zus en voor de andere Knights. Lightning handelde snel. Met haar rechterhand greep ze naar de achterkant van haar benen, waar de houder van haar gunblade hing. Met een zwaai trok ze haar blazefire saber eruit en sloeg deze open. Een snelle haal, en de pop voor haar zakte in twee. Natuurlijk zou hij deze weer aan elkaar naaien met zijn magie, zodra hij de kans had. Light stapte ondertussen langs de plaats die ze vrij had gemaakt. Haar ogen strak op de horizon. Naar huis, anderen vertellen over deze man, en dan afwachten of hij zijn gezicht durfde te laten zien op haar territorium. Als hij Serah met ook maar één vieze vinger aanraakte, was hij er geweest.

KNIGHT // GUARDIAN // 21 YEARS // SINGLE // HEALTHY

____________________________

Lightning Farron || Aeris Fëanor || Ayana Ryvain

LIGHTNING..
IT FLASHES BRIGHT, THEN FADES AWAY..
IT CAN'T PROTECT..
IT ONLY DESTROYS...
HopexLight:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   di mei 08, 2012 9:48 am

Kaiden lachte toen ze een van de lijken door midden hakte, hij hief zijn hand weer en het vlees hechte zich aan ander vlees. Het eerste lijk veranderde van een gedaante naar een homp vlees, de botten veranderden en vergroeiden, spieren verschoven en uit de drie resten van de lijken vormde zich 2 van vlees en spieren gemaakte wolven, fragmenten van bot vormden de klauwen en tanden. De wezens gromden naar de vrouw en Kaiden lachte weer. "Apporteer.... haar tibia." zei Kaiden met een grijns. Hij hief zijn handen en opende zijn vuisten als teken dat ze los waren. Beide wezens rende op haar af. Kaiden wist dat ze haar bezig zouden houden en liep terug, pakte zijn jas op en ging weer op weg naar de vrouw. Hij bewoog zijn linkerarm in een speciale hoek zodat uit zijn rechter mouw een ketting schoof, een stuk vlees hing aan een haakje aan de ketting. Hij scheurde het los en tijdens het hardlopen richting de vrouw nam hij een kort 'voorgerecht'. Hij zag haar alweer in de verte en versnelde zijn pas. In zijn linkerhand schitterde door het zonlicht een scalpel.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raccoon
шαяяıσя ɢσɔɔεƨ ʟıɢнтпıпɢ
avatar

Aantal berichten : 382
Dirua : 365
Registratiedatum : 06-05-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Bodhum City

Character
Real name: WazBeer
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   do mei 10, 2012 11:26 pm


Haar weg was nu open, maar ze wist dat het niet lang zou duren voor hij zijn lijkjes weer aan elkaar zou binden. Hij leek de volledige controle te hebben over die dingen en het stond haar absoluut niet aan. Een geduchte tegenstander dus, maar als hij in de buurt zou komen van Serah, maakte het niet uit hoe sterk hij was. Met snelle passen liep ze door. Rennen zou toch geen zin hebben, die dingen haalde haar wel in. Plotseling verschenen er twee wolf achtige beesten, waarvan ze de onderdelen deels herkende en wist dat hij zijn lichamen om had gebouwd tot iets anders. Lightning klapte haar gunblade in, schoot één maal op een van de wolfbeesten en klapte haar zwaard toen weer uit. Met een paar behendige bewegingen had ze één van de beesten in de rug gestoken en hakte nu verder om het ding uit elkaar te krijgen. Dan zou de vreemde man weer even tijd nodig hebben om hem in elkaar te zetten. De ander sprong op haar af, waardoor ze op de grond viel. Het bladerdek voelde zacht aan, maar Light sprong meteen weer overeind in een soepele beweging en ging het andere beest te lijf. Vanuit haar ooghoeken zag ze dat de vreemde man weer op haar af liep. De zonnestralen die door het bladerdek schenen, wierpen licht op een metaal ding in zijn hand. Een klein mesje. Het was dus een kwestie van hier weg komen zo snel als ze kon. Of ze moest willen eindigen als zo'n lijken pop. Met een krachtige zwaai, sneed ze ook de tweede wolf doormidden. Beide kanten vielen levenloos op de grond. Light pakte haar gunblade over in haar andere hand en bracht haar rechter naar haar borst, waarna ze haar vingers naar haar mond bracht en krachtig vloot. Als uit het niets kwam er een zilver paard aanstormen. Zijn vacht voornamelijk bedekt door een dik pantser. Odin was geen gewoon paard. Het beest hield stil naast haar, waarna ze erop klom en hem de sporen gaf. Lightning keek om, stak haar hand uit naar de man en liet het paard even steigeren. 'Volgende keer ben jij het die wegloopt' riep ze hem toe.

KNIGHT // GUARDIAN // 21 YEARS // SINGLE // HEALTHY

____________________________

Lightning Farron || Aeris Fëanor || Ayana Ryvain

LIGHTNING..
IT FLASHES BRIGHT, THEN FADES AWAY..
IT CAN'T PROTECT..
IT ONLY DESTROYS...
HopexLight:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Setherian

avatar

Aantal berichten : 282
Dirua : 332
Registratiedatum : 06-05-12
Woonplaats : Oblivion :3

Character
Real name: Angelo
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   vr mei 11, 2012 3:13 am

Met een krachtige zwaai, sneed ze ook de tweede wolf doormidden. Beide kanten vielen levenloos op de grond. Light pakte haar gunblade over in haar andere hand en bracht haar rechter naar haar borst, waarna ze haar vingers naar haar mond bracht en krachtig vloot. Als uit het niets kwam er een zilver paard aanstormen. Zijn vacht voornamelijk bedekt door een dik pantser. Odin was geen gewoon paard. Het beest hield stil naast haar, waarna ze erop klom en hem de sporen gaf. Lightning keek om, stak haar hand uit naar de man en liet het paard even steigeren. 'Volgende keer ben jij het die wegloopt' riep ze hem toe. Kaiden keek haar aan en grijnsde, "Ja, van het lichaam van je geliefde." zei Kaiden en hief zijn hand. Vijf lijken stegen op uit de grond. Hij speelde met zijn handen alsof hij een bal aan het kneden was. Twee van de lijekn versmolten tot een wolf, de andere drie tot een groter geraamte.... met een uit de maat gegroeide bot waar enkele ribben uitstaken als wapen. "Rij... en vlucht... de volgende keer dat ik je zie.... is het een lunch afspraak." zei Kaiden lachend. Hij liep naar het lijk van de wolf toe en aaide het met een grijns. Zijn verschrikkingen kregen nooit een menselijk uiterlijk, alleen het volledig originele lijk kreeg dat. Alleen dit waren mutaties van hem zonder enig individuele menig. Poppen.

____________________________


‘Limbs, guts, spread on the Floor, blood dripping, lives slipping, still they hunger for more,’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Feeding on my victims   

Terug naar boven Go down
 
Feeding on my victims
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» We were victims of the night {KS}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Just Another Fairytale ::  :: ;;North :: ;; The Lake-
Ga naar: