V Home*IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenKalenderFAQZoeken

Deel | 
 

 I need a home

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Han

avatar

Aantal berichten : 16
Dirua : 9
Registratiedatum : 09-06-12

Character
Real name: Han
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: I need a home   vr okt 19, 2012 9:21 am


De wereld was een doek. Een doek dat elke keer weer veranderde van kleur. Elke dag was de sfeer anders en elke dag zou je weer iets vinden wat je nooit was opgevallen. Vandaag was er in deze wereld een bom ontploft. Een bom die kleuren alle kanten had uitgespat. Geen stukje was grijs of wit, alles was bruin of rood zelfs geel. Hij kon nimfen horen zingen met de zachte wind. Ja ja er gebeurde altijd veel in de herfst. Normaal gesproken zou hij er ook volop van genieten. Met z'n vrienden onder de eikenboom, jezelf begraven onder de dooie bladeren.

Normaal gesproken..

Opgetrokken tot een soort bal leunde Sin's hoofd tegen de harde bast van de eikenboom. Wat zou zijn zus nu aan het doen zijn? Chocoladetaart bakken? Nah ze zat waarschijnlijk met een warme kop thee in de stoel van pa met een goed boek. Keek hem dan, leunend tegen een boom zoeken voor een beetje beschutting. De warmte werd langzaam uit zijn lijf geblazen. Zijn jas en sjaal leek hij voor de sier te dragen. Het werd tijd om werk te gaan zoeken. Sin wist dat thuis geen optie was, hij was niet voor niks het huis uitgeschopt. Voor welke reden eigenlijk, om een Knight te worden? Een schamper lachje verdween in zijn sjaal. Knight, wat had dat nou weer te maken met zijn boeren bestaan. Dat hij toevallig met een stuk metaal kon zwaaien en er goed uit zien was geen garantie dat hij heelhuids uit een gevecht zou komen. Graag hield hij alle ledematen die iemand daar boven hem had geschonken. De jongens leken het wel stoer te vinden, dat hij ging. ''Kom Sin we gaan samen naar dat kasteel. Beetje riddertje spelen en alle meisjes aan de haak slaan. Bye bye het boeren leven.'' Ja natuurlijk, Sin wist zeker dat binnen twee dagen ze allemaal terug wilden naar het boerenleven, maar goed dat was hun keus. Van hem mochten ze gaan maar hij bleef achter.
Wat te doen? Beginnen met opstaan? Eigenlijk wel, een spier bewoog maar Sin had het eigenlijk al opgegeven. Laten we toch nog maar even zitten. Hij had nu toch alle tijd van de wereld..
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: I need a home   vr okt 19, 2012 10:28 am






Duisternis.. Dat was al wat ik kon. Een donkere wereld waarin ik enkel op mijn gehoor kon vertrouwen, ik heb nooit anders gekend en eigenlijk heb ik ook nooit anders gewild. Nou ja, nooit anders gewild dat lieg ik weer. Natuurlijk wens ik te zien, mijn ogen aan het daglicht laten wennen en tenminste kunnen kijken waar ik heen ga. Niet constant tegen iets oplopen als ik even afgeleid ben of met iemand praat maar voor nu red ik mezelf en met een leeftijd van elf jaar ben ik ook bijna klaar om een Student te worden. Dan kan ik eindelijk laten zien wat ik kan met mijn zwaard. Met mijn handbeschermers en mijn gehoor. Ik kan eindelijk iedereen laten zien wat ik waard ben. Ik zal het laten zien. Het zal ze berouwen dat ze me ooit hebben verraden.

Want ja ik ben verraden. Ik ben vernederd en verpest. De enigste die er ooit voor mij is geweest is mijn broer Ranec geweest. De enigste die echt naar mij luisterde. De enigste die mij niet veroordeelde voor mijn afwijking aan mijn ogen. De enigste die echt van me hielt voor wie ik was. Hij zou er altijd voor me zijn. Zelfs als hel zelf op mij wachtte aan het einde van deze lijn. Aan het einde van mijn leven.

Natuurlijk mijn ouders zouden ook van mij houden mits ze nog deze wereld bewandelde, maar nee, zij waren ook van mij afgenomen op een leeftijd van een jaar werden ze ruw van me genomen. Werden mijn broer en ik wees.. In het gevecht voor ons bestaan gaven mijn ouders hun levens. Het was allemaal de schuld van die andere rassen, die zogeheten Wizards en Elves en Shapeshifers. Die magische monsters of wat dan ook. Toverknollen waren het. Allemaal doen alsof ze de beste waren. Mijn ouders hard werkende Knights ze hadden hun leven verloren dankzij die smerige klote wezens. Ooit op een dag zou ik ze terug pakken. Ik zou elk ras afmaken, te beginnen met die Leaders! Er was slechts een leader die bestaansrecht had in deze wereld en dat was de mijne. Dat was Joshua hij zou altijd hun volk eerlijk en wijs leiden. Hij zou gaan onderscheid maken tussen wie dan ook. Niet zoals ik verhalen had gehoord over ene Mariah Fel'dan die Summoners ofzo hoger stelde als haar gewone wizards (so not true lol ik haal mn eigen char omlaag) Het verachte Me ik had er serieus de nijging van gekregen haar te laten zien hoe smerig en achterbaks ze wel niet was.

Maar dat kon nu niet, ik was nu nog maar een klein hulpeloos bruinharig volgens mijn broer dan wist ik veel ik was blind. En ik was nog maar elf, ik was nog maar een kind, wat wist ik nou van de wereld. Meer als wie dan ook. Ook al kon ik niet zien had ik toch genoeg haat en pijn van deze wereld gehoord. Ik had gehoord hoe een Knight meisje haar arm gewoon gebroken was als een rietje door een of andere kannibaal van een Wizard. Al met al was het gewoon een vreselijk volk die Wizards. Ja van elk ras dat mij verachtte stonden de Wizards bovenaan.

Echter was er een ras, een uitgestorven ras volgens vele dat mij interesseerde. Vampiers.. Ze hadden geen falen, ze waren perfectie in elk mogelijk opzicht. Als zij vampier zou worden.. Zou haar blindheid dan over gaan? Dat was de vraag die ik me constant af vroeg.. Elke seconde van elke dag vroeg ik me af hoe het zou zijn als ik een zielloos monster zou zijn. Als ik een Vampier zou zijn.. Zou mijn leven dan perfect zijn?

Zacht zuchtte ik en liet mijn hand door mijn haar en voel even naar mijn zwaard voor ik met een stevige tred door loop. De wind speelde met mijn kleding en ik schud even geïrriteerd mijn hoofd waardoor ik zoals zo vaak even niet op mijn omgeving let en vol tegen iemand op knap. Een gepijnigd geluid komt over mijn lippen terwijl ik automatisch over mijn rug wrijf. "Kan je niet uit je doppen kijken!" Scheld ik in de blinde weg degene tegen wie ik op ben gebotst toe. Wat dacht die wel niet, dat een blind meisje ging letten op waar ze liep? Zonder op enig geluid van hem te letten kom ik omhoog en schud mogelijk zand en viezigheid van mijn kledij voor ik uiteindelijk puur uit gewoonte de richting van degene tegen wie ik opliep probeer te kijken. Ik had geen idee of het een man of een vrouw was, oud of jong, ik was blind en op de straat betekende dat gewoon dat iedereen met mij mee leefde en om mij gaf. Hoewel ik dit niet nodig had was het af en toe best leuk om duizenden verontschuldigingen te horen van iemand waar ik zelf tegen op ben gelopen. Iedereen hielt gewoon van dat kleine blinde meisje zonder toekomst. Dat was een ding wat zeker is. En dat was iets wat ik maar wat graag tegen hen gebruikte..







Melodie of a Lovesong
Blind from birth till D E A T H





____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Han

avatar

Aantal berichten : 16
Dirua : 9
Registratiedatum : 09-06-12

Character
Real name: Han
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: I need a home   do okt 25, 2012 12:39 pm



Na enig gezucht en geblaas in zijn handen, om ergens nog een beetje warmte te vinden want dat leek ver te zoeken, stond hij op. Wankelend zocht bij de balans op zijn twee benen die al een tijdje geen gewicht hadden hoeven dragen. Met flinke slagen sloeg hij het zand en alles wat de wind tegen hem had aangeblazen de afgelopen uren van zich af. Daar, bij de Knights, zouden ze hem binnen laten? Hij keek naar zichzelf en hij leek meer op een jongen weggelopen van huis dan op een sterke jonge man die klaar was om in een glanzend pak van staal gehesen te worden. Meestal maakte hij zich niet zo druk om zulke dingen, zag wel hoe het zou lopen, alleen liep het deze keer een tikkeltje anders. Als hij niet aan de eisen voldeed zat hij mooi zonder bed en een thuis. Zijn thuis verwachtte van hem om Knight te worden maar het was niet dat hij van de man met mooie praatjes een briefje had gekregen waar zwart op wit zijn aanmelding stond. Laat staan zijn kansen om te slagen. De studie zelf leek hem al geen pretje, al kon het niet zwaarder zijn dan in de strengste hitte van de zon proberen de oogst te redden voordat het verpieterde waar je bij stond.

Nou het werd tijd dat hij is een stap ging zetten. Een hard duw smakte hem met zijn hoofd tegen de bast aan. 'Kaarsvet!' Vloekend duwde hij zichzelf van de ruwe barst die bijna een deuk in zijn schedel had geslagen. De zere plek schrijnde alsof iemand er een vuurtje op had gestookt. Wrijvend zochten zijn ogen naar de oorzaak van zijn ''wond.'' Een meisje, ze leek hem rond de 10 maar schatten was nooit zijn sterkste punt geweest, vloekte zo erg dat hij geschokt een stapje naar achteren deed. Was dat de stadspraat van de kinderen? Ze kon toch echt niet veel ouder zijn dan 10 of 11, hij schelde zelf ook maar door een pasgeboren nichtje werd hij bij elk vies woord naar buiten getrapt om het terrein te vegen. Na een paar weken was hij het wel afgeleerd en gebruikte normale woorden om zijn frustratie uit te roepen. Maar terwijl hij zo keek naar het meisje, die pijnlijk over haar rug wreef, voelde hij zich een beetje gekrenkt. 'Waarom is iedereen zo koud tegen me. Het is nog niet eens winter!' Wat ad hij gedaan om zoiets op zijn bord te krijgen? Wordt het huis uitgetrapt, moet op straat leven en als hij dan besluit om op te staan wordt hij tegen een boom geramd door een klein kind. Was er iemand daarboven boos op hem of vonden ze het gewoon leuk om op hem te pikken? Knorrig wreef hij nogmaals over zijn plek.

Het meisje.. Ze had misschien wel een ruime woordenschat maar ze viel best hard, dat verwachtte tenminste omdat hij met genoeg kracht tegen de boom knalde. Zou ze oké zijn? Wel ze was oké genoeg om hem uit te schelden en dat soort dingen dus ze was niet dood aan het gaan, maar toch. 'Hé, euhm-' ongemakkelijk liep hij wat dichterbij '– gaat het?' Onderzoekend staarde hij haar aan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
LuxuriousMoments
вℓσσ∂ ιѕ ησт єησυgн
avatar

Aantal berichten : 1572
Dirua : 1074
Registratiedatum : 20-03-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : cupcake City

Character
Real name: мιcнєℓℓє
Characters:
Objects:

BerichtOnderwerp: Re: I need a home   vr okt 26, 2012 2:51 am






Zijn stem was als een vloek voor mijn gehoor en ik gromde zacht. "Iedereen is waarschijnlijk zo tegen je omdat je nutteloos bent!" Beet ze hem toe en klom overeind. "Het gaat prima, ik ben tenminste iemand die zichzelf kan redden en alsjeblieft ga me nu geen crap geven van 'Oh mijn hemeltje ik heb het zo zwaar mijn familie haat me.' Alsof ik daar nu zin in heb." Mijn stem bleef hard terwijl ik steun probeerde te zoeken aan een muur er achter proberen te komen waar ik was. En toen ik na een paar wankelingen een muur had gevonden zuchtte ik opgelucht. Ik was nog binnen de veilige grenzen van mijn stad. Mijn huis..

Met deze gedachte in mijn hoofd kijk ik op in de richting waar ik de ademhaling van de jongen hoor. "Als je je leven zo haat en geen vriendjes hebt waarom maak je er dan niet meteen een einde aan, als werkelijk niemand je mag zal niemand je missen." Gehard draaide ze even haar hoofd weg om tegen de muur aan te blijven leunen terwijl haar zachte bruine haren waaide in de wind. "Het is niet alsof iemand geeft om de zwakste schakel.." Verzuchtte ik ditmaals zacht en keek weg. Zo veel wijsheid, zo veel pijn en zo veel verdriet, wanneer zou het genoeg zijn. Wanneer zou god mijn leven opeisen. Wanneer zou ik sterven..







Melodie of a Lovesong
Blind from birth till D E A T H





____________________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.anotherfairytale.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I need a home   

Terug naar boven Go down
 
I need a home
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Fanfic] "Hey Dad, I'm home"
» You only hate the road when you're missing home
» Horse Home [RPG]
» {OPEN} Making myself at home
» Rats come out of the holes they call home [ASPEN]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Just Another Fairytale ::  :: ;; West-
Ga naar: